Ἄλλαξε ὄνομα! Ἄλλαξε νονούς… Ἄλλαξε δουλεμπόρους, ἀλλὰ δουλεία παρέμεινε…
Διότι ἐὰν καλοεξετάσουμε τὴν ἱστορία τῆς δουλείας στὸν πλανήτη, θὰ σταματήσουμε μὲ πόνο στὴν Ἀφρική. Καὶ τότε θὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς οὐδέποτε ἔπαψε καὶ μόνον ἄλλαξε τρόπους ἐπιβολῆς….
Ὄχι πὼς δὲν ὑπῆρχε δουλεία καὶ στὴν ἀρχαιότητα. Ἀλλὰ τοὐλάχιστον στὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα ἡ δουλεία ἦταν κάτι ποὺ Συνέχεια
Τὸ μόνον ποὺ ἔχουμε σίγουρα χάση εἶναι ἡ βολή μας.
Μά, αὐτὸ εἰδικῶς, δὲν εἶναι ἀπαραιτήτως κακό. Ἀντιθέτως μάλιστα… Θὰ ἔλεγα πὼς ἐπὶ τέλους, μέσα στὶς ἀτυχίες (;;;) καὶ τὶς συμφορὲς (;;;) καὶ τὶς προδοσίες (;;;) αὐτὸ εἶναι μᾶλλον τὸ καλὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως…
Πότε ἀκριβῶς οἱ βολεμένοι ἀπεφάσισαν αὐτοβούλως νά ξεβολευθοῦν;
Καί γιατί ἐμεῖς, οἱ καθησυχασμένα βολεμένοι κάποτε, δέν πράξαμε ὅσα χρειάζονταν γιά νά ἀποφύγουμε τήν σημερινή κατρακύλα ὅταν ἤμασταν βολεμένοι; Συνέχεια
Ῥὲ Σκοπιανοί, γιατί ἡ πόλις λέγεται Θεσσαλο-νίκη (Θεσσαλικὸ Victory), καὶ ὄχι Θεσσα- победи (Pobeda), πού εἶναι στήν γλῶσσα σας;
Ποιός ξέρει ῥέ ὅτι победи (Pobeda) θά πεῖ Νίκη;
Μόνον ἐσεῖς τὸ ξέρετε.
Ἄκου Θεσσαλο-πομπέντα ἡ Θεσσαλονίκη. Συνέχεια
Ὅσο βαρὺ κι ἐὰν ἀκούγεται κάτι τέτοιο, ἰδίως στὶς ἡμέρες μας, ποὺ σχεδὸν ὅλα «τὰ σκιάζει ἡ φοβέρα καὶ ἡ σκλαβιά», τελικῶς ναί, ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι. Κι αὐτὴ ἡ διαπίστωσις δὲν εἶναι δική μου, μὰ προέρχεται ἐκ τῆς παρατηρήσεως τῶν ἱστορικῶν γεγονότων καὶ μόνον. Συνέχεια
Ἡ μειοδοσία τῆς ἐκχωρήσεως τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μας, ἡ ὁποία σαφῶς καὶ δὲν ἐξεκίνησε -παρὰ μόνον (βάσει τῶν δικῶν τους ὀργανογραμμάτων) ἔληξε- μὲ τοὺς (φερομένους ὡς) σημερινοὺς κυβερνῶντες μας, εἶναι μία μεγάλη πληγή, ποὺ ἄνοιξε πρὸ δεκαετιῶν καὶ ἀκόμη κακοφορμίζει. Πῦον, χολὴ καὶ πολλὲς ἄλλες ἀδενικὲς ἐκκρίσεις μᾶς διατηροῦν, σὲ ἕναν βαθμό, δηλητηριασμένους, προερχόμενες ἀπὸ συσσωρευμένη ὀργή, πίκρα, προδοσίες αἰώνων μὰ καὶ διαρκεῖς διαπιστώσεις.
Συναισθήματα ποὺ ἀλληλοσυγκρούονται μέσα μας, ἄλλοτε μᾶς ἐνεργοποιοῦν καὶ ἄλλοτε μᾶς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει. Ῥέουν ἐγκλωβισμένες στὸ σῶμα μας καὶ στὰ μυαλά μας, δηλητηριάζοντάς μας καὶ παγιδεύοντάς μας, σκέψεις ἀλληλο-ἀναιρούμενες, ποὺ ἁπλῶς ἀκόμη, σὲ μίαν ὑστάτη στιγμὴ ἀναλαμπῆς τῆς μαλθακότητός μας, μᾶς στρεβλώνουν τὴν ἀντιληπτικότητα, πρὸ κειμένου νὰ καθυστερήσουμε τὴν λήψιν τῶν ἀποφάσεων.
