Μετὰ ἀπὸ τὴν συμμετοχὴ τῆς χώρας μας σὲ τρεῖς μεγάλους πολέμους, τοὺς δύο Βαλκανικοὺς καὶ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ἡ συνθήκη τῶν Σεβρῶν (10 Αὐγούστου 1920) «ἀδειοδότησε» τὴν Ἑλλάδα μας νὰ «πατήσῃ πόδι» ἐπισήμως στὴν περιοχὴ τῆς Σμύρνης, χῶρο ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν Ἑλληνικό.
Μία κίνησις ποὺ ὅμως τελικῶς, εἶτε λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν κρατούντων, εἶτε λόγῳ συνειδητῆς προδοσίας, εἶτε λόγῳ τοῦ ὅ,τι παλέψαμε (γιὰ μίαν ἀκόμη φορά) μὲ ὅλα τὰ θεριὰ τοῦ πλανήτου, ὁδήγησε στὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ ἐμᾶς καὶ τὴν τουρκία στὴν διατήρησιν τῶν ἐδαφῶν της.
Ἐὰν βασιστοῦμε μόνον στὶς περιγραφὲς τοῦ Τζόρτζ Χόρτον, ἀπὸ τὸ βιβλίο του «ἡ μάστιγα τῆς Ἀσίας», κι ὄχι σὲ δικές μας πηγές, γιὰ λόγους ἀμεροληψίας, τότε θὰ συνειδητοποιήσουμε γιὰ μίαν ἀκόμη φορὰ πὼς ἡ ἐμφάνισις τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ στὴν Σμύρνη εἶχε προδιαγεγραμμένη πορεία καταστροφῆς. Ὄχι διότι ὁ στρατός μας δὲν μποροῦσε νὰ ἀνταποκριθῇ στὶς ἀπαιτήσεις τοῦ ἐγχειρήματος, ἀλλὰ διότι δὲν χρησίμευσε στοὺς ἐκάστοτε κρατοῦντες ἕνας στρατὸς Ἑλληνικὸς νικητής.
Ἡ ἐμφάνισις λοιπὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ στὴν Σμύρνη ἦταν ἡ ἀρχὴ τοῦ τέλους μίας ἐνδόξου πορείας, γιὰ τὴν ὁποίαν ὅμως ἔχουμε πολλὰ νὰ ἐρευνήσουμε.
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.