Εἶναι χρόνια τώρα, ποὺ γιὰ πάρα πολλοὺς λόγους, οἱ οἰκογενειακοὶ δεσμοὶ χαλαρώνουν ἤ καὶ σπάζουν.
Ἄλλως τὲ τὰ πρότυπα, ποὺ μᾶς προβάλλουν νυχθημερόν, εἶναι τέτοια ποὺ μᾶλλον ὁδηγοῦν τὸ ἄτομον ἔξω καὶ ἀπὸ τὴν οἰκογένια ἀλλὰ κυρίως στὸ νὰ ἀπεχθάνεται τὴν οἰκογένεια καὶ τὴν δημιουργία δικῆς του.
Καὶ φυσικὰ ἡ ἀλήθεια πάντα κάπου ἀνάμεσα στὰ μὴ καὶ στὰ πρέπει εὑρίσκεται…
Τὰ ἄκρα, πάντα, ἦσαν ἄκρα.
Τὸ νὰ διατηροῦμε μία οἰκογένεια διότι ἔτσι μᾶς …ἐκληροδότησαν οἱ πεποιθήσεις μας, δίχως νὰ αἰσθανόμεθα σεβασμὸ γιὰ ἐμᾶς, τὸν σύντροφό μας καὶ τὰ παιδιά μας, εἶναι ἔγκλημα.
Τὸ νὰ μὴ δημιουργοῦμε οἰκογένεια διότι ἔτσι μᾶς ἐδίδαξαν οἱ ἐμπειρίες, τραυματίζοντάς μας μὲ τὶς ἐπιπτώσεις κάποιου διαζυγίου, ἤ κι ἄλλων, ἀσχέτων γεγονότων, ἐπίσης εἶναι ἔγκλημα.
Τὸ νὰ ἀναζητοῦμε τὴν χρησῆ τομή, ποὺ σημαίνει αὐτοσεβασμός, ἀλλὰ καὶ σεβασμός, ἀγὰπη καὶ οὐσιαστικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν σύντροφό μας, εἶναι πολὺ πιθανόν, ὡς φυσικὰ συνέπεια, τὴν δημιουργία καὶ οἰκογενείας. Αὐτὸ θὰ ἦταν καὶ τὸ ἰδανικόν.
Μὰ δὲν συμβαίνει. Καὶ δὲν συμβαίνει διότι ὁ σεβασμὸς καὶ ὁ αὐτοσεβασμὸς συνήθως ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν κοινωνία μας.
Καιρὸς εἶναι, σιγὰ σιγά, νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογενείας, ἀπὸ μόνος του, δὲν μπορεῖ νὰ λύσῃ τὰ σοβαρὰ ἐπικοινωνιακά μας προβλήματα, μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. Οὔτε εἶναι ἡ ἰδανικὴ κατάστασις νὰ μεγαλώσουν παιδιὰ ἐντὸς τῶν συγκρούσεων ἑνὸς διαζυγίου.
Ὅπως δὲν εἶναι θέμα μόνον …τύχης, ἡ ἀνεύρεσις συντρόφου, μὰ κυρίως δικῆς μας ὡριμότητος, ἐπιγνώσεως τοῦ τὶ θέλουμε, μὰ καὶ τοῦ τὶ μποροῦμε νὰ μοιρασθοῦμε, ἔτσι καὶ ἡ οἰκογένεια, ὅταν ἐμεῖς ξέρουμε ποὺ ὁδεύουμε, ἔχει ὅλες τὶς πιθανότητες τῆς ἐπιτυχίας.
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.