…εἶχα αὐτό, ἢ…
…ἤμουν ἐκεῖ, ἢ…
…διαβιοῦσα ἔτσι…

…ἀλλά, τώρα, ποὺ δὲν ἔχω αὐτά, μὰ καὶ κάποια ἄλλα, ὄχι μόνον δὲν εἶμαι εὐτυχισμένος, ἀλλά, ἐπὶ πλέον, ἡ ῥουτίνα μου, οἰ δυσκολίες τῆς καθημερινότητος, οἱ μὴ εὐχάριστες σχέσεις μου μὲ καταπιέζουν καὶ πνίγομαι, ἐνᾦ, παραλλήλως, χάνω τὴν ζωή μου.
Αὐτά δέν πιστεύουμε; Αὐτά δέν διατυμπανίζουμε; Αὐτά δέν μᾶς πνίγουν;

Ἀστεῖο… Πολὺ ἀστεῖο… Διότι ἔχω ἀκριβῶς αὐτὰ ποὺ χρειάζομαι, τὴν στιγμὴ ποὺ τὰ χρειάζομαι, διαβιώντας δίπλα στοὺς ἀνθρωπους ποὺ χρειάζομαι. Ὅσο βαρύ, δύσκολο καὶ σκληρό, εἶναι ἡ πραγματικότης μου.
Μᾶς πνίγει μία τέτοια διαπίστωσις, ἀλλὰ ἐὰν δὲν τολμήσουμε νὰ ἀντικρύσουμε τὴν πραγματικότητα, μὲ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ βλέμμα, οὐδέποτε θὰ ἐπιτύχουμε τὸ ὁ,τιδήποτε, γιὰ νὰ «ζωγραφίσουμε» μόνοι μας τὶς ζωές μας, μὲ τὰ χρώματα ποὺ μᾶς ταιριάζουν καὶ μὲ τὶς συνθῆκες ποὺ μᾶς φαίνονται, γιὰ τὴν ὥρα, ἰδεατές.
Στὴν πραγματικότητα αὐτὸ ποὺ μᾶς συμβαίνει εἶναι πὼς παραμένοντας ἐκγλωβισμένοι στὶς καθημερινές μας συνήθειες, στὶς ὑποχρεωτικές μας συναναστροφὲς καὶ στὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀσκήμιας, αὐτὸ ποὺ ἐπιτυγχάνουμε εἶναι νὰ διαιωνίζουμε, μόνοι μας, τοὺς πόνους μας, σκαλίζοντας τὶς πληγές μας.
Γιὰ νὰ θεραπευθοῦν οἱ πληγές μας, ὀφείλουμε νὰ τὶς δοῦμε ὡς ἔχουν, νὰ τὶς χαϊδεύσουμε καί, στὴν συνέχεια, νὰ δηλώσουμε πὼς τὶς …ἀποχαιρετοῦμε. Ὅσο ἐμεῖς τὶς πολεμοῦμε, τόσο αὐτές, ὅλο καὶ  βαθύτερα, κατευθύνονται γιὰ νὰ καταλήξουν νὰ μᾶς πνίξουν ἤ καὶ νὰ μᾶς ἀφανίσουν.

Οἱ διατροφολόγοι ἰσχυρίζονται πὼς εἴμαστε αὐτὸ ποὺ τρῶμε. Ἰσχυρίζονται ἐπίσης πὼς ἡ σημερινὴ κατάστασις τῆς ὑγείας μας ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐχθὲς καταναλώσαμε. Ἰσχυρίζονται τέλος πὼς γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ὑγείας μας αὔριο, πρέπει ἐμεῖς, σήμερα, νὰ ξεκινήσουμε καὶ μὲ ὑπομονή, μεγάλη ὑπομονή, νὰ ἐπαναδομήσουμε ὅλες τὶς συνθῆκες ὑγείας τοῦ σώματός μας.

Μά ἐάν αὐτό πού ἰσχυρίζονται οἱ διαιτολόγοι δέν ἀφορᾶ μόνον στήν διατροφή μας; Ἐάν ἐμεῖς σήμερα, γιὰ παράδειγμα, εἴμαστε τό ἀποτέλεσμα τῶν σκέψεων καί τῶν ἐπιλογῶν καί τῶν συμβιβασμῶν τοῦ ἐχθές μας; Τότε τί πρέπει νά κάνουμε; Μήπως τελικῶς καί ἡ ζωή μας εἶναι ἀποτέλεσμα ἀλλαγῆς τῆς δικῆς μας στάσεως καί συμπεριφορᾶς;

Φιλονόη

εἰκόνα