Ἕνας νέος μῆνας… Μία νέα ἀρχή…

Κάθε μας ἡμέρα, κανονικά, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα ἀρχή.
Κάθε μας στιγμὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἕνα νέο στοίχημα μὲ τὴν ζωή…
Κάθε μῆνας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα εὐκαιρία γιὰ ἐπαναδόμησιν…
Μά εἶναι; Συνέχεια →

Φτάσε ὅπου δὲν μπορεῖς! (ὑπενθύμισις)

«….

-Παπποῦ ἀγαπημένε, εἶπα, δῶσ’ μου μιὰν προσταγή.

Χαμογέλασε, ἀπίθωσε τὸ χέρι ἀπάνω στὸ κεφάλι μου,  δὲν ἦταν χέρι, ἦταν πολύχρωμη φωτιά. Ὣς τὶς ῥίζες τοῦ μυαλοῦ μου περιχύθηκε ἡ φλόγα. 

-Φθᾶσε ὅπου μπορεῖς, παιδί μου…

31 Ὀκτωβρίου 1940. Βομβαρδισμὸς ἰταλικῶν θέσεων ἀπὸ Ἑλληνικὰ ἀντιτορπιλικά.

Πατώντας στὸν παραπάνω σύνδεσμο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα:

31 Ὀκτωβρίου 1940. Βομβαρδισμὸς ἰταλικῶν θέσεων ἀπὸ Ἑλληνικὰ ἀντιτορπιλικά.

Ἡ καταγγελία γιά τήν καταγγελία; (ἀναδημοσίευσις)

 

Εἶχα πρὸ ἡμερῶν τηλεφωνηθεῖ μὲ τὸν Κωστή, παλιόφιλο, πρὸ κειμένου νὰ τοῦ εὐχηθῶ. 

Ὁ Κωστῆς δὲν ἔχει διαδίκτυον ἀλλὰ διαβάζει τὰ κείμενά μου.

Γιὰ τὴν ἀκρίβειαν, τοῦ τὰ διαβάζει ὁ Γιώργης, ἐπίσης παλιόφιλος.

Συνέχεια →