Όπως θα έχουν διαπιστώσει οι αναγνώστες μου, είμαι άνθρωπος με περιπετειώδη ιδιοσυγκρασία και με έντονη ροπή προς την πολυτελή δίαιτα. Συνεπώς έχω αποθησαυρίσει πολλές ταξιδιωτικές και γαστριμαργικές εμπειρίες. Σε μια εποχή, λοιπόν, που εδώ στην Ελλάδα «δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα», προκειμένου να καλλιεργήσω τα ισπανικά μου στη μεξικανική τους εκδοχή, βρέθηκα στο Ακαπούλκο.
Μόλις, χάρη στον κινηματογράφο, είχε αποκτήσει την τρομερή διασημότητα που διατηρεί μέχρι σήμερα. Η Κοστερά Αλεμάν, η παραλιακή λεωφόρος ήταν γεμάτη από τουριστικά και ιδιωτικά αυτοκίνητα. Σμήνη τουριστών περπατούσαν θορυβωδώς στην προκυμαία, απολαμβάνοντας τα «ταμάλες», κέικ από καλαμπόκι, και τα «όχι ντι βενάδος» έναν περίεργο σπόρο που μοιάζει με μάτι βοδιού και θεωρείται πανίσχυρο φυλακτό. Κατά την άποψη ενός γέροντα πωλητή ήταν το πιο αποτελεσματικό θεραπευτικό για τις αιμορροΐδες! Συνέχεια
