Ὡραῖο θὰ ἦταν νὰ …«ξυπνούσαμε» Ἐλεύθεροι Ἄνθρωποι!!!

Γιατί νά τό κάνουμε ὅμως αὐτό, ὅταν ὅλοι καί ὅλοι γύρω μας διακρίνονται ἀπό ἀκραῖο φιλοτομαρισμό;
Μά, διότι, οὔτως ἢ ἄλλως, αὐτὸ εἶναι μία ἀναγκαία παράμετρος γιὰ νὰ ἐπαναδομηθῇ ἡ κοινωνία μας σὲ βάσεις στέρεες.
Συνέχεια

Ξυπνώντας …Νικητής!!!

Ἡ ζωή μας, ὅσο κι ἐὰν κάποιες φορὲς δυσκολευόμεθα νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε, εἶναι ἕνα μοναδικὸ τῆς Φύσεως δῶρο, ποὺ δὲν ἀξίζει νὰ τὸ σπαταλοῦμε γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο.
Παρ’ ὅλα αὐτά, συχνά, εἶτε διότι ὁ φόβος μας πλημμυρίζει, εἶτε διότι ἡ πραγματικότης μας εἶναι δύσκολη, εἶτε ἀκόμη διότι ὅλοι γύρω μας εἶναι ἀπαισιόδοξοι, ξεχνᾶμε νὰ ζήσουμε.
Ξεχνᾶμε δῆλα δὴ νὰ παραμείνουμε στὸ ἐδῶ καὶ  τώρα ζωντανοί.
Συνέχεια

Ὑποχρεούμεθα νὰ ἐξανθρωπισθοῦμε πολεμῶντας…

Ἡ ἀναγνώρισις τοῦ χρέους καὶ ἡ ἀνάληψις τῶν εὐθυνῶν ἐπιφέρει δεσμεύσεις πρὸς κάποιον συγκεκριμένο καὶ σαφὴ σκοπό. Οἱ δράσεις πού, ὡς φυσικὸν ἐπακόλουθον, πραγματοποιῶνται, μετατρέπουν σταδιακῶς τὸν ἄνθρωπο σὲ πολεμιστή. Κι ἕνας πολεμιστὴς οὐδέποτε παραδίδεται ἀμαχητί.
Συνέχεια

Φόβος λέγεται τὸ ἐμπόδιον…

Ὅλα στὴν ζωή μας, δυσχαιρένουν διαρκῶς διότι κάποιο ἢ κάποια ἐμπόδια ἀνακόπτουν κάθε εἴδους καλοὺς σχεδιασμούς. Ὅμως, στὶς περισσότερες τῶν περιπτώσεων*, τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι τὰ ἐμπόδια ποὺ παρουσιάζονται ἀλλὰ ἡ ἀπουσία ἀποφασιστικότητος γιὰ νὰ ξεπερασθοῦν. Κι ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἀπουσία ἀποφασιστικότητος πατᾶ ἐπάνω στοὺς φόβους μας. Συνέχεια

Δὲν ὑπάρχουν ἀληθεῖς ἀπώλειες…

…παρὰ μόνον εὐκαιρίες γιὰ νὰ ἐπανεξετάσουμε τὶς ἔως σήμερα θέσεις τῆς ζωῆς μας ἀπὸ ἄλλες ὁπτικές.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς τελικῶς, μέσα ἀπὸ ὅλες αὐτές, τὶς σκληρὲς καὶ κοινῶς παραδεκτὲς ἀπώλειές μας, σὲ ἀτομικό, οἰκογενειακὸ καὶ  κοινωνικὸν ἐπίπεδον, μία νέα συνθήκη διαμορφώνεται. Μία συνθήκη πού, ἂν καὶ μᾶς δυσκολεύῃ πολύ, ἐν τούτοις μᾶς προσφέρει μίαν νέα εὐκαιρία νὰ ἀναδιοργανωθοῦμε, νὰ ἐκτιμήσουμε σὲ ἄλλες βάσεις τὶς ἔννοιες τοῦ καλοῦ, τοῦ κακοῦ, τοῦ χρησίμου καὶ τοῦ ἀναγκαίου, τοῦ περιττοῦ καὶ τοῦ παραπλανητικοῦ. Συνέχεια

Δίχως συμμάχους θὰ πορευθοῦμε…!!!

Ἔτσι κι ἀλλοιῶς πάντα ἔτσι πολεμούσαμε, μὰ τώρα, εἰδικῶς τώρα, ποὺ ἡ κάθε συμμαχία εἶναι πρόσκαιρος, ἐπίπλαστος καὶ τελικῶς …λυκοφιλία, εἶναι ἐπιτακτικότερον ὅλων νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς εἴμαστε περισσότερο μόνοι ἀπὸ κάθε ἄλλην φορά. Συνέχεια