Μὰ εἶναι μόνον στιγμές…

Ὑπάρχουν κάτι στιγμές, τόσο μαγικές… 
θέλεις τὸν χρόνο νὰ παγώσῃς… Συνέχεια →

Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης μας!

 

Ἄλλα ἀναζητοῦσα στὸ διαδίκτυον κι ἄλλα εὑρῆκα. 
Καὶ στάθηκα νὰ ῥίξω μίαν ματιὰ στὴν χαμογελαστὴ γριούλα, ποὺ τόσο πολὺ μοιάζει στὴν δική μας τὴν γριούλα, τὴν γιαγιά μου… Ποὺ ὅμως εὐτυχῶς γιὰ ἐκείνην, τὴν χάσαμε…

Συνέχεια →

Ὁ πολυδιάστατος ἑαυτός μας.

Στὴν πρώτη διάστασι εἶναι ὁ δικός μας «λαβύρινθος».
Εἶναι τὸ «ὑπόγειο» τμῆμα τοῦ ἑαυτοῦ, ὅπου ἐκεῖ ἔρχεται σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν γενεσιουργὸ οὐσία.
Εἶναι μιὰ διαδρομὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος πρέπει συνειδητὰ νὰ κάνῃ, ὥστε νὰ εὕρῃ τὴν σχέσι του μὲ τὴν ὕλη μέσα ἀπὸ τὸ φῶς της ὑπάρξεώς του. Συνέχεια →

Θέλω τοὺς βελτίστους!

Ἠλίθια διλήμματα τῆς νεωτέρας πολιτικῆς σκηνῆς…

Θέλεις τούς κλέπτες ἤ τούς τραμπούκους;

Οὔτε αὐτούς… οὔτε τοὺς ἄλλους…
Συνέχεια →

Νά ἦταν σάν ἄλλοτε;

Πρὶν ἀπὸ 72 χρόνια, κάποιοι καθημερινοὶ ἄνθρωποι, ντύθηκαν στὸ χακὶ καὶ τράβηξαν γιὰ τὸ μέτωπο.
Ἤταν χάραμα… Χειμώνας βαρὺς ἔμπαινε… Ἄφηναν καὶ τὶς ζωές τους πίσω…
Ἄλλοι τὴν μάνα τους, ἄλλοι τὸ νεογέννητο παιδί τους, ἄλλοι τὴν ἀρραβωνιαστικιά…
Ὅλοι κάτι ἄφηναν…

Συνέχεια →

Ἔ ῥὲ ΔΝΤ ποὺ μᾶς χρειάζεται!

Διάβαζα λοιπὸν γιὰ τὰ …μὴ ἔργα Παπακωνσταντίνου, τοῦ γνωστοῦ πρώην τσάρου, καὶ γέλαγα…
Τὶ λίστες πήγαιναν, τὶ λίστες ἔρχονταν, τὶ δισκάκια χοροπηδοῦσαν….Ὄχι, δὲν γέλαγα γιὰ τὴν ἀπύθμενη βλακεία του, οὔτε γιὰ τὴν σωρεία τῶν ψευδῶν, οὔτε γιὰ τὴν ἐμμονή του νὰ μᾶς βλέπῃ σὰν ἠλιθίους.
Γέλαγα γιὰ τὸ ὅ,τι ἀκόμη ὑπάρχουν συνάνθρωποί μας ποὺ στὶς ἐπόμενες ἐκλογὲς θὰ τρέξουν νὰ τὸν ψηφίσουν. Διότι ναί, ἀκόμη ὑπάρχουν.
Ὄχι διότι εἶναι γηραιοί, κωφοί, στραβοί… Ἀλλὰ βλέπετε, ἔτσι ἔμαθαν. Ἀπὸ τὴν μία νὰ βρίζουν τὸν βο(υ)λευτή τους κι ἀπὸ τὴν ἄλλην νὰ τὸν σταυρώνουν στὶς ἐκλογές.  Παράνοια! Τὸ ἔχουμε ξαναπεῖ! Συνέχεια →