
Πατώντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο θὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα:

Πατώντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο θὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα:

Πατώντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο θὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα:
Ἡ Ἰταλία κατακτῶντας τὴν Λιβύη, ἀπὸ τὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία, πατᾶ πόδι στὰ Δωδεκάνησα, τῶν ὁποίων τὸ 91,5% τοῦ πληθυσμοῦ ἦταν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη Ἕλληνες. (Σὲ σύνολο 143.482 κατοίκων οἱ 131.332 ἦταν Ἕλληνες.)
Τὰ Δωδεκάνησα δὲν ἦταν ἀμέτοχα στοὺς ἀγῶνες τοῦ γένους κατὰ τῶν ὀθωμανῶν. Ἀπὸ τὸ 1821 ἄλλως τε καταγράφονται πολλὲς ἐκρήξεις, ἱκανὲς νὰ χαρακτηρίσουν τὸ φρόνημα τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν θέλησί τους γιὰ ἔνωσι μὲ τὴν Ἑλλάδα. Συνέχεια
Πατώντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο θὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα:
Μετὰ ἀπὸ τὴν συμμετοχὴ τῆς χώρας μας σὲ τρεῖς μεγάλους πολέμους, τοὺς δύο Βαλκανικοὺς καὶ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ἡ συνθήκη τῶν Σεβρῶν (10 Αὐγούστου 1920) «ἀδειοδότησε» τὴν Ἑλλάδα μας νὰ «πατήσῃ πόδι» ἐπισήμως στὴν περιοχὴ τῆς Σμύρνης, χῶρο ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν Ἑλληνικό.
Μία κίνησις ποὺ ὅμως τελικῶς, εἶτε λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν κρατούντων, εἶτε λόγῳ συνειδητῆς προδοσίας, εἶτε λόγῳ τοῦ ὅ,τι παλέψαμε (γιὰ μίαν ἀκόμη φορά) μὲ ὅλα τὰ θεριὰ τοῦ πλανήτου, ὁδήγησε στὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ ἐμᾶς καὶ τὴν τουρκία στὴν διατήρησιν τῶν ἐδαφῶν της.

Πατώντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο θὰ διαβάσετε ὅλην τὴν σχετικὴ ἔρευνα: