Σε λίγες ώρες θα παρακολουθήσουμε άλλη μια Τελετή ενάρξεως Ολυμπιακών Αγώνων.
Κάθε φορά-μα κάθε φορά – αναλογίζομαι τι να σκέπτονται άραγε εκατομμύρια από τους τηλεθεατές του πλανήτη, από την Φινλανδία ως την Νότιο Ιταλία… Από την Β. ως Ν.Αμερική….την μακρινή Αυστραλία….κ.ο.κ στα πέρατα της Οικουμένης, σε κάθε χωριό της Γης, όταν αντικρύζουν να μπαίνει πρώτη η ελληνική σημαία μαζί με την αποστολή.:
«Μα γιατί;;;» Συνέχεια
Ὁ λόγος γιὰ τὴν θλιβερὴ κατάντια τῆς σημερινῆς Εὐρώπης, καὶ τῆς ἐπαίσχυντης ἀντιμετωπίσεως τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ὅτι ἀπώλεσε τὴν Κλασική της παιδεία, ῥίζες, ἀξίες καὶ Παράδοση, κι αὐτὸ ἄφησε τὸν χριστιανισμὸ νὰ ἐξαπλωθῇ καὶ πάλι, δυστυχῶς, εἰδικὰ κάτω ἀπὸ τὴν ἐπιῤῥοὴ τῶν ΗΠΑ, τῆς χώρας ποὺ ἰδρύθη σὲ πουριτανικὲς ἀξίες. Ἐπιπροσθέτως ἦσαν οἱ χριστιανικὲς ἡγεσίες τῶν προηγουμένων δεκαετιῶν ποὺ ἐναγκαλίσθησαν τὸ ἰσλάμ, προώθησαν τὴν ἀνοησία τῆς πανθρησκείας, καὶ ἰσχυρίσθησαν ὅτι τὸ ἰσλὰμ εἶναι τὸ ἴδιο μὲ τὸν χριστιανισμό, ἔχουν τὸν ἴδιο θεό, κι ἂς συνεργασθοῦν ὅλοι μαζὺ γιατὶ δὲν ἔχουν τίποτα νὰ χωρίσουν (ἀφελῶς πιστεύοντας τότε οἱ βλαμμένοι, ὅτι θὰ προσυλήτιζαν τοὺς μουσουλμάνους ἢ ἔστω θὰ τοὺς ἤλεγχαν). Συνέχεια
Δεῖτε τὴν αὐθεντικὴ ἐπιστολὴ Ἀϊνστάιν, στὰ ἀγγλικά, καὶ τὴν δική μου μετάφραση στὰ ἑλληνικά, πρὸς τὸν Νῖκο Καζαντζάκη τὸ 1952, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κορυφαῖος φυσικὸς εὐχαριστοῦσε τὸν Κρητικὸ συγγραφέα γιὰ τὶς μεταφράσεις ἔργων του, ποὺ τοῦ εἶχε ἀποστείλη.
Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, γράφοντας λίγο μετὰ τὸ 1897, φαντάζεται τὴν «σκεπτομένη Ἀθηνᾶ» νὰ συλλογίζεται τὴν σκοτεινὴ μοῖρα τῆς Ἑλλάδος.
Θὰ προσθέσω ὅμως ἐγὼ αὐτὸ ποὺ εἶπε ἑξῆντα χρόνια ἀργότερα ὁ Ἀντρὲ Μαλρώ, λογοτέχνης καὶ Ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ τότε τῆς Γαλλίας:
«Γιὰ τὸν κόσμο ἡ Ἑλλάδα εἶναι πάντα ἡ σκεπτόμενη Ἀθηνᾶ ποὺ ἀκουμπάει στὸ δόρυ της. Καὶ ποτὲ πρὶν ἀπὸ αὐτὴν ἡ τέχνη δὲν εἶχε συνενώσει τὸ δόρυ μὲ τὴν σκέψη.»
(André Malraux, «Ἀφιέρωμα στὴν Ἑλλάδα». Ἐξ ὀνόματος τῆς γαλλικῆς κυβερνήσεως, γιὰ τὴν πρώτη φωταγώγησι τῆς Ἀκροπόλεως, Ἀθῆναι, 28 Μαΐου 1959.)
«Ὁ πολιτισμός!
Νὰ ἕνα ἔργο ἄξιο γιὰ τὰ ἔθνη, ἔργο ἀληθινὰ ἀνθρώπινο.
Νὰ ἡ δικαιολογία τῶν ἐθνῶν.
Νὰ πὼς τὰ ἔθνη εἶναι χρήσιμα στὴν ἀνθρωπότητα καὶ νὰ πῶς ἔσφαλε ὁ Μαρξ πολεμώντας τὰ ἔθνη.
Συνέχεια
