Χρειάζεται νὰ τὸν δοῦμε κατάματα γιὰ νὰ καταλάβουμε πὼς ἀξίζει τὸν κόπο νὰ πολεμήσουμε, μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις, γιὰ νὰ ἀνακτήσουμε τὸ δικαίωμα στὴν ζωή. Διότι τὸ δικαίωμα στὴν ζωὴ οὐδέποτε ἦταν αὐτονόητον. Ἐμεῖς τὸ εὐτελίσαμε τόσο, ποὺ τὸ καταντήσαμε αὐτονόητον.
Ὅσες κι ἐὰν κτίζουν φυλακές…
Καλημέρα!!! Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!!
Μαθαίνουμε νὰ διαβιοῦμε μὲ μίαν μεγάλη ἀπώλεια
Ἀποχαιρετοῦμε ὅλα ὅσα τελείωσαν μὲ σεβασμό, ἀγάπη καὶ ἀποφασιστικότητα. Διότι ὅλα αὐτὰ ποὺ τελείωσαν δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστρέψουν στὶς ζωές μας καὶ μόνον οἱ ἀναμνήσεις μας εἶναι αὐτὲς ποὺ θὰ τὰ κρατοῦν ζωντανὰ μέσα μας. Διότι ὅταν κάτι τελειώνῃ τελειώνει… Τὸ πότε ὅμως ἐμεῖς θὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε εἶναι μία ἄλλη ὑπόθεσις.
Κάθε στιγμὴ μποροῦμε νὰ ἐπιλέξουμε…
Μποροῦμε κάθε στιγμὴ νὰ ἐπιλέξουμε … νὰ ἐμπιστευόαστε ἀντὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἐλέγχουμε … νὰ συμμετέχουμε ἀντὶ νὰ βαριόμαστε …
Γιὰ νὰ ζήσουμε πρέπει νὰ …«σκοτώσουμε»…!!!
Τὸν κακό μας ἑαυτό. Τὴν βολή μας. Τὶς πεποιθήσεις μας. Τὶς ὀπτικές μας. Τὶς ἀπόψεις μας. Τοὺς φόβου μας… Διότι τὸ πρῶτο καὶ μεγαλύτερον πρόβλημά μας δὲν εἶναι ἡ κάθε μορφῆς καὶ εἴδους ἐξουσία, ἀλλὰ ἡ δική μας στάσις ἀπέναντί της.
Ἐμεῖς ἀποφασίζουμε ἐὰν θὰ ἔχουμε ἀγάπη στὴν ζωή μας…
Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη ξεκινάει ἀπὸ μέσα μας. Ἡ αὐτοεκτίμησις εἶναι ἐκείνη ποὺ τῆς δίνει τὴν ἄδεια νὰ ῥέῃ ἀπὸ μέσα πρὸς τὰ ἔξω. Γιὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ καὶ νὰ βγῇ ἔξω στὸ φῶς θὰ πρέπη νὰ ἁπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ στρώματα τοῦ θυμοῦ, τοῦ φόβου καὶ τοῦ ἐγωισμοῦ ποὺ τὴν καλύπτουν σὰν ἔνα παλαιὸ βερνίκι.