Θυμᾶσαι ἐκείνους τοὺς στίχους τοῦ Ἐλύτου γιὰ τὸν Ἥλιο ποὺ «θέλει δουλειὰ πολλὴ γιὰ νὰ γυρίσῃ»… Καὶ διερωτᾶσαι σοβαρά, ἰδίως τέτοιες ἡμέρες, γιὰ τὸ πῶς θὰ μποροῦσε κάτι τέτοιο νὰ συμβῇ… Τί ἐννοεῖ ὁ ποιητής; Γυρίζει ὁ Ἥλιος ἤ ἁπλῶς, ποιητικῇ ἀδείᾳ, γράφει ἀσυναρτησίες…
Τώρα λοιπόν ποὺ αὐταρχικὰ καθιερώσατε τὴν ἐσφαλμένη χρῆσι τῆς λέξεως … «ὁμόφυλος» ἀντὶ «ὁμοφυλόφιλος», σὲ σημεῖον ποὺ βλέπω ἀκόμη καὶ «φίλους» νὰ χρησιμοποιοῦν λανθασμένα τὸν «νεολογισμό(!)», κανονίσετε ὅταν ἀποδίδετε ἀρχαῖα κείμενα στὴν νεοελληνικὴ νὰ μεταφράζετε τὴν ἀρχαία λέξι «ὁμόφυλος» μὲ τὴν λέξι… «κίναιδος»… Γνωστὴ τακτική…
Πόσο ὅμοιοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι μεταξύ τους; Πόσο πανομοιότυπες συμπεριφορές ἐξωτερικεύουν; Πόσο στερεότυπα τά ὄνειρά τους καί οἱ ἐπιδιώξεις τους; Πόσο ἔξω ἔχουμε εὑρεθεῖ ἀπό τόν δρόμο μας, ὡς ἀνθρωπότης; Παρατηρώντας προσεκτικὰ τὶς συμπεριφορές μας, τὶς σκέψεις μας, τὶς ἀντιδράσεις μας, τὶς «φαινομενικές» μας ἀνάγκες, τοὺς προγραμματισμούς μας καὶ κυρίως τὰ ὀνειροδομήματά μας, ὡς ἀνθρωπότητος, … Συνέχεια
Ἤ μήπως ἔφθασε ὁ καιρός ἐκεῖνος πού ἀπαιτεῖται ἐπιτακτικῶς, ἀπὸ ἐμᾶς, ἐπί τέλους νά λάβουμε σαφεῖς ἀποφάσεις καί νά ἀναθεωρήσουμε ὅλες μας τίς θέσεις;
Κάποιοι ἰσχυρίζονται πὼς ἡ Ἐλπὶς τοῦ κόσμου μας εἶναι τὰ παιδιά. Μά, γιὰ νὰ εἶναι τὰ παιδιά μας κάτι τέτοιο, πρέπει πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα τὰ …μυαλά τους νὰ εἶναι ὑγειῆ. Εἶναι; Ἔχουν τίς προϋποθέσεις νά γίνουν; Κι ἐάν ὄχι, ἐμεῖς τί κάνουμε γιά νά τίς ἀλλάξουμε;
Ὅλοι μας κάθε ἡμέρα, μὲ κάθε τρόπο, ἠθελημένα ἡ ἀσυνείδητα σπᾶμε τὰ παλαιά μας ὅρια καὶ προχωρᾶμε κάνοντας πράγματα ποὺ ἐχθὲς φοβόμασταν. Ὁ ἑαυτός μας ἐπεκτείνεται ἀλλὰ ταὐτόχρονα νοιώθουμε ὅτι κάτι μᾶς φταίει ….ὅτι κάτι μᾶς κρατᾶ. Εἶναι σὰν νὰ ἤμαστε δεμένοι ἀπὸ τὸ πόδι μὲ μιὰ ἁλυσίδα στὸ κέντρο ἑνὸς κύκλου. Καθὼς σπᾶμε ὅρια … Συνέχεια
