Ἐδῶ καὶ μερικὲς ἡμέρες, διαβάζοντας κυρίως σχόλια καὶ μηνύματα φίλων, ἄρχισα νὰ προσέχω τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Γαλλία.
(Τὰ γαλλικά μου εἶναι κάτω τοῦ μετρίου γιὰ νὰ μπορῶ νὰ λαμβάνω ἀπ΄ εὐθείας πληροφόρησιν.)
Μάθαινα λοιπὸν ὅτι στὴν Γαλλία ὁ κόσμος εἶναι στοὺς δρόμους, ξεκίνησε πόλεμος ἀνοικτὸς ἀνάμεσα στοὺς πολῖτες καὶ στὴν ἐκεῖ μαφιόζικη «κυβέρνησιν», οἱ κινητοποιήσεις αὐξάνονται καὶ τελικῶς κάτι …ἔρχεται ἀπὸ τὰ κεντρικὰ τῆς Εὐρώπης.
Μάλιστα, σὲ πολλὲς περιπτώσεις, φίλοι σχολίαζαν (ἀπογοητευμένοι γιὰ τὴν ἐδῶ …«πραγματικότητα») πολὺ ἀρνητικῶς γιὰ τοὺς συμπατριῶτες μας. Συνέχεια
