Βραβεύσεις μὲ θέμα τὴν Ζωοφιλίαν.

Βραβεύσεις μὲ θέμα τὴν Ζωοφιλίαν.Ετυχία Αμιλία   Γ΄ Βραβεῖον  Ποιήσεως

 

Τὴν πρώτην ἄκουσες κραυγήν της,
μόλις ποὺ σὲ ξέβραζε τὸ πέλαος·
ἀμήχανα ἐγελοῦσες…
Ἔκλαιε…
ἐγύρευε ζωήν,
ἄφθονος γύρω της ποὺ κυλοῦσε, Συνέχεια




Συγχῶρα μας.

Κανένα ενδιαφέρον για τη σορό της 11χρονης

Παρασύρθηκε την Τρίτη από σχολικό λεωφορείο και έχασε τη ζωή της

Στα αζήτητα, στο νεκροτομείο του νοσοκομείου «Γεννηματάς», παραμένει η σορός της 11χρονης που το μεσημέρι της Τρίτης «έσβησε» όταν παρασύρθηκε από σχολικό λεωφορείο, ενώ διέσχιζε με το ποδήλατό της την οδό Λαγκαδά, στη Θεσσαλονίκη.Η κυρία (45-50 χρόνων) που εμφανίστηκε στο νοσοκομείο και δήλωσε ότι είναι η γιαγιά της προκειμένου να παραλάβει τη σορό του παιδιού, τελικά δεν ήταν και ψευδώς δήλωσε συγγένεια με το άτυχο κορίτσι.

Συνέχεια





Μία συγκλονιστικὴ συνέντευξις τοῦ Δημητρίου Δεσποτάκη!

Συνέντευξις: Δεσποτάκης Δημήτριος – Γράφω με πολυτονικόν

Από την απόλυτη σιωπή… Στην πιο δυνατή κραυγή.. Μια κραυγή, ντυμένη στα γαλάζια, το χρώμα του Ουρανού, και με όλα της τα στολίδια.. Δασείες, περισπωμένες, απόστροφοι… Όπως τον παλιό, καλό καιρό.. (κάπως έτσι την φαντάζομαι….)

 

Σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα, υπάρχουν Φωνές, λάμψεις φωτός που στηρίζουν τα θεμέλιά της.. Τη Γλώσσα της. Τις Αξίες της. Τα Ιδανικά της. Μια από αυτές, είναι η κραυγή – φωνή του Δημήτριου Δεσποτάκη της Δαμητρός, του Ηθικού Αυτουργού, όπως τον γνωρίζουμε οι περισσότεροι.

Συνέχεια





Καὶ ἐγέννησεν Ποίησιν!


Καὶ ἐγέννησεν Ποίησιν!

Τὸ νέο βιβλίον τοῦ ἀγαπημένου μου φίλου Δημητρίου Δεσποτάκη εἶναι γεγονός!Δὲν τὸ ἔχω ἀκόμη πάρει στὰ χέρια μου, ἀλλὰ κρίνοντας ἀπὸ τὰ ἤδη ἔργα του, γνωρίζω ἐκ τῶν προτέρων πὼς θὰ εἶναι πάλι γεμάτο Ἑλλάδα, Ἔρωτα καὶ Φῶς!

Συνέχεια





…Ἡλίου σκιά….

… ἡλίου σκιά …Ἡλίου σκιά....

— Γειὰ σου δροσούλα πρωϊνή ,
γειὰ σας τοῦ δάσους ἄνθη ·
περπάταγα εἰς τὰ μέρη σας
καὶ ζήλεψα τὴν χάρι σας !..

— Γειὰ σου σκιὰ τοῦ ἡλίου μας ·
ἐμεῖς χαζολογᾶμε ·
γιὰ ἐσένα ὅλο λέμε ,
τὸ ῥοῦχον σου κυττᾶμε …

λέμε πὼς εἶναι τῆς νυκτὸς
τὸ χρῶμα εἰς τὸ κορμὶ σου 
καὶ τοῦ ἀνέμου ὀ πηγαιμὸς
ζηλεύει τὸ φιλὶ σου !..
Συνέχεια





…τοῦ Ἰκάρου ἡ γῆς…

…τοῦ Ἰκάρου ἡ Γῆς …

Βαρὺς ἀκούστηκε … 
θρῆνος καὶ χαρά ,
στοιβαγμένος εἰς τὸν ἴδιον κτῦπον 
τῆς φτέρνας τοῦ Ἰκάρου …
κι’ εὐθύς 
δάκρυσε ἡ μάνα γῆς
καὶ τὸ ὑγρὸν της ὕστατον φιλί ,
ἄνεμος ἔστειλε νά ‘ναι καλός ,
πλάϊ εἰς τὸ πέταγμα τοῦ Ἰκάρου !…

Μίκραινε ἡ γῆς …μιὰ στάλα ἴδια …
κι’αὐτὸς ,
Συνέχεια