Εἰδήσεις;
Ὄχι… Δὲν θὰ πάρω…
Τοὺς λόγους τοὺς ἀνέλυσα, τοὺς ἐξήγησα, τοὺς παρουσίασα πολλὲς φορές…
Δὲν θέλω περισσότερη κατάθλιψιν ἀπὸ αὐτὴν ποὺ ἤδη διαχέεται γύρω μου ἤδη…
Ἐνημερώνομαι μόνον τὸ πρωΐ γιὰ εἰδησεογραφικὰ ζητήματα…
Ἀπὸ τὸ ἀπόγευμα καὶ μετὰ ἡ ζωή μου μου ἀνήκει… Συνέχεια
Ὅλην τὴν νύκτα ἔβρεχε… Καταῤῥακτωδῶς…
Κάποιες στιγμὲς ἐνόμιζες πὼς ἡ ὀργὴ τῶν οὐρανῶν θὰ ξεσπάσῃ ἐπάνω μας…
Καὶ κάπως ἔτσι θὰ ἦταν ἐὰν δὲν ἔπαυε τὸ κακό, πρὶν τὸ ξημέρωμα….Ἤχοι τρομακτικοί, εἰκόνες ἀπελπισίας, ἰδίως γιὰ κάποιους ποὺ εὑρέθησαν στὸ στόχαστρον τῆς μπόρας….
Μὰ μπόρα ἦταν, γιὰ τὴν ὥρα, καὶ πέρασε…
Ὅμως ἄς μὴ μένουμε μόνον σὲ αὐτὰ ποὺ φαίνονται, μὲ μίαν πρώτη ματιά…
Μία ἐξοργισμένη, κυριολεκτικῶς καταιγίδα, ποὺ βιαίως ἀνατρέπει τὴν καθημερινότητά μας, θὰ ἔπρεπε κανονικὰ νὰ μᾶς κάνῃ νὰ χαιρόμεθα… Ἀκόμη κι ἐὰν ἔχουμε χάσει τὸ σπίτι μας, ἀπὸ αὐτήν, θὰ ἔπρεπε νὰ χαιρόμεθα…
Ὄχι διότι τὸ νὰ μένῃς ἄστεγος εἶναι εὐχάριστον, ἀλλὰ διότι γιὰ νὰ μᾶς πάρῃ ἡ Φύσις τὸ σπίτι μας, ἀποδεικνύει πὼς τὸ σπίτι μας δὲν ἦταν δομημένο μὲ σεβασμὸ πρὸς αὐτὴν καὶ τοὺς Νόμους της. Συνέχεια
Τηλεόρασις;
Ἄν τέ, κομμάτια νὰ γίνῃ…
Ἐφ΄ ὅσον κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς δὲν μποροῦν νὰ ζήσουν δίχως της, καλὸ εἶναι νὰ ἀρχίσουμε νὰ ἐπανεξετάζουμε τὸ ἐὰν μᾶς πρέπῃ, ἤ ὄχι, νὰ βλέπουμε εἰδήσεις νυκτερινές. Διότι οἱ εἰδήσεις στοχεύουν στὴν δική μας νοητικὴ καὶ συναισθηματικὴ καταπόνησιν, ὅταν τὶς παρακολουθοῦμε τὸ βράδυ… Συνέχεια
Καλὴ εὐκαιρία γιὰ νὰ ἀποφύγουμε τὶς εἰδήσεις καὶ πάλι, ἡ ἐπιλογὴ μίας ἑλληνικῆς ταινίας…
Εἶναι ὑγιαίστερον, περισσότερο εὐχάριστον καὶ τελικῶς μᾶς ἐπιτρέπει νὰ κοιμηθοῦμε μὲ ἕνα χαμόγελο χαραγμένο στὰ χείλη, παρὰ μὲ ἕναν μόνιμο ἐκνευρισμό…
Ταινία λοιπὸν καὶ σήμερα…
Ἤ τέλος πάντων κάτι ποὺ θὰ μᾶς εὐχαριστῇ κι ὄχι κάτι ποὺ θὰ μᾶς ταράζῃ… Συνέχεια
Εἰδήσεις… Ὁ …ἐφιάλτης μου!!!
Εὐτυχῶς, τώρα ποὺ εἶναι χειμώνας, τὰ παράθυρα εἶναι κλειστὰ κι ἔτσι δὲν φθάνει στὰ αὐτιά μου ἡ ἠχορύπανσίς τους.
Διότι περὶ ἠχορυπάνσεως πρόκειται….
Οἱ νυκτερινὲς εἰδήσεις εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικοτέρους παράγοντες ἀσκήσεως προπαγάνδας εἰς βάρος τῶν λαῶν. Αὐτὸ ὅμως οἱ λαοὶ δυστυχῶς τὸ ἀγνοῦν.
Ἡ ἤχος καὶ ἡ εἰκόνα τους εἶναι μὲ τέτοιον τρόπο στημένα, ποὺ τελικῶς ἀκινητοποιοῦν τὸν τηλεθεατὴ καὶ τὸν καθιστοῦν ὄργανό τους.
Ἀφῆστε δὲ τὴν κατάθλιψιν ποὺ ἐπιφέρουν… Ποῦ τό βάζουμε αὐτό; Συνέχεια
Ἀν τὶ λοιπὸν νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὶς ἐπικίνδυνες εἰδήσεις, σήμερα προτείνω νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸν φίλο μας τὸν Λάμπρο Κωνσταντάρα. Αὐτὸν ποὺ παράτησε τὴν πολιτική, γιὰ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ τοῦ οἴκου, ὅταν ἀντελήφθῃ πὼς παρὰ εἶναι βρώμικη γιὰ τὶς ἀντοχές του…
Βέβαια, πάντα πίστευα πὼς δὲν γίνεται νὰ εἶσαι ἔξω ἀπὸ τὸν χορὸ καὶ νὰ πασχίζῃς νὰ διορθώσῃς τὰ βήματά του…
Στὸν χορὸ μπαίνεις καὶ χορεύεις…
Κι ὁ Μαυρογιαλοῦρος, κατ’ ἐμέ, ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ στὴν θέσιν του καὶ νὰ ξεβρωμίσῃ, ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο, τὸ κομμάτι τῆς πολιτικῆς ποὺ τοῦ ἀναλογοῦσε… Συνέχεια
