Μὰ ἡ δουλεία οὐδέποτε ἔπαψε! (ἀναδημοσίευσις)

Μὰ ἡ δουλεία οὐδέποτε ἔπαψε!3
Ἄλλαξε ὄνομα! Ἄλλαξε νονούς… Ἄλλαξε δουλεμπόρους, ἀλλὰ δουλεία παρέμεινε…

Διότι ἐὰν καλοεξετάσουμε τὴν ἱστορία τῆς δουλείας στὸν πλανήτη, θὰ σταματήσουμε μὲ πόνο στὴν Ἀφρική. Καὶ τότε θὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς οὐδέποτε ἔπαψε καὶ μόνον ἄλλαξε τρόπους ἐπιβολῆς….

Ὄχι πὼς δὲν ὑπῆρχε δουλεία καὶ στὴν ἀρχαιότητα. Ἀλλὰ τοὐλάχιστον στὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα ἡ δουλεία ἦταν κάτι ποὺ Συνέχεια





Τὸ χάος ἐξαπλώνεται! (ἀναδημοσίευσις)

Τὸ χάος ἐξαπλώνεται!Ἐδῶ γίνεται τῆς τρελλῆς!
Στὴν Εὐρώπη δὲν ὑπάρχει πόλις ποὺ νὰ μὴν ζῇ στὸν ῥυθμὸ κάποιων μεγάλων ἀναταραχῶν!
Στὴν Μέση Ἀνατολή, στὴν Ἀφρική, στὴν ὑπόλοιπη Ἀσία, στὴν Ἀμερική, στὴν Αὐστραλία πολιορκοῦνται πρεσβεῖες, δολοφονοῦνται ὑπεύθυνοι κι ἀνεύθυνοι καὶ γενικῶς ὁ πλανήτης βράζει!
Συνέχεια





Λαὸς προσκυνημένος, λαὸς χαμένος! (ἀναδημοσίευσις)

Σήμερα ἀντὶ ἄλλης δημοσιεύσεως θὰ ἤθελα νὰ παραθέσω ἐκ νέου ἔνα κείμενον ποὺ ἔγραψα πρὸ ἐτῶν. 

Δὲν ἔχουν ἀλλάξῃ καὶ πάρα πολλὰ ἀπὸ τότε. Στὸ μοναδικὸ ἴσως σημεῖον ποὺ δύναμαι νὰ παρέμβω, εἶναι στὴν λειτουργία ποὺ δὲν ἔγινε στὴν Ἁγία Σοφία. 

Κατὰ τὰ ἄλλα, ἐπαναλαμβάνομαι….

Δυστυχῶς… Συνέχεια





Ξυπνῆστεεεεεεεεεεε! (ἀναδημοσίευσις)

Ξυπνῆστεεεεεεεεεεε!

 

που κι ἐὰν κυττάξω διαβάζω γι τν πνο μου!
που κι ἐὰν στραφ κάποιος θσχυριστ πς κοιμμαι κα χρειάζομαι φύπνισι!
που κι ἐὰν σταθ κάποιος θ προσπαθήσ ν μ ξεκουνήσ χαρακτηρίζοντάς με φυτό!

Τοχοι, κδοι, φίσσες, παν, μηνυματάκια, τραγουδάκια….
λα χουν λλάξη χρώματα…
Εμαι πρόβατο κα ψάχνω τσοπάνη! 
Εμαι φυτ κα χρειάζομαι κλάδεμα!
Συνέχεια





Τώρα ζοῦμε στὸ Χάος μας! (ἀναδημοσίευσις)


Τώρα ζοῦμε στὸ Χᾶος μας! Ἔγραψα ἀρκετὲς φορὲς γιὰ τὸ Χάος μας. 

Συνέχεια





Δὲν (πρέπει νά) μᾶς τρομάζουν τὰ νέα μέτρα…

Ὄχι διότι ΔΕΝ καταπατῶνται τὰ ἀνθρώπινά μας δικαιώματα.
Ὄχι διότι ΔΕΝ ἀκυρώνουν τὰ συνταγματικὰ κατοχυρωμένα μας δικαιώματα.
Ὄχι διότι ΔΕΝ διαλύουν τὴν ἐθνική μας κυριαρχία…
…ἀλλὰ διότι, οὔτως ἤ ἄλλως, τὸ «θηρίον» ποὺ προσπαθεῖ νὰ μᾶς καθυποτάξῃ ἤδη αὐτοκαταστρέφεται.

Ἴσως νὰ ἀδυνατοῦμε νὰ δοῦμε τὸ πόσο βαθειὰ εἶναι ἡ σῆψις του…
Ἴσως νὰ δυσκολευόμεθα νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὅταν ἡ σῆψις εἶναι ἐξηπλωμένη, τότε, αὐτομάτως, ὅλα τὰ μέλη τοῦ μολυσμένου σώματος κινδυνεύουν μὲ ξαφνικὸ θάνατο…
Ἴσως νὰ μᾶς ἔχουν τρομάξει οἱ τρομακτικὲς φορεσιὲς τῶν πραιτωριανῶν, ἤ οἱ σοβαρὲς γραβάτες, μὲ τὰ σκοῦρα κοστούμια τῶν «διοικούντων», ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ὁ περιῤῤέων φόβος…
Ὅμως… ξεχνᾶμε κάτι οὐσιῶδες…
Κάτι ποὺ πολλὲς φορὲς ἔχουμε θυμήση…
Ὁ Φοίνιξ ἐκ τῆς τέφρας τοῦ ἀναγεννᾶται.
Συνέχεια