Γεννήθηκε κάτι πολὺ ὄμορφο…

Κάτι γιὰ τὸ ὁποῖον ὀφείλουμε νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι ὅλοι μας…
Κάτι τὸ ὁποῖον πρὸ μερικῶν ἐτῶν τὸ περιγελούσαμε καὶ τὸ εὐτελίζαμε…
Κάτι ποὺ ξύπνησε δειλά-δειλὰ καὶ ζητᾶ τρόπους γιὰ νὰ γαλουχηθῇ καὶ νὰ ἐκφρασθῇ…
Κι αὐτὸ τὸ κάτι εἶνι ὁ ἔμφυτός μας Πατριωτισμός, ποὺ δὲν εἶδε φῶς γιὰ νὰ ἐξέλθῃ τῆς λήθης, ἀλλὰ εἶδε Ἀνάγκη καὶ γιγαντώνεται!!!

Συνέχεια





Δὲν ἔχουμε περιθώρια γιὰ νέες ἧττες…

Αὐτὴν τὴν φορά, ὅταν θὰ φθάσῃ ἡ μεγάλη ἐκείνη στιγμή, θὰ εἶναι διαφορετικὰ τὰ πράγματα. Καὶ θὰ εἶναι διαφορετικὰ τὰ πάντα διότι τώρα πιά, ὅσο κι ἐὰν δὲν τὸ πολύ-πιστεύουμε, δὲν εἴμαστε μόνοι μας. 
Μά, ἀκόμη καὶ μόνοι μας νὰ ἤμασταν, πάλι δὲν μποροῦμε νὰ ἡττηθοῦμε, διότι δὲν ὑπάρχουν ἄλλα περιθώρια. Κι αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρομαι δὲν εἶναι ὁ καθαρμὸς τοῦ κράτους καὶ τῆς χώρας ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα, ἀλλὰ κάτι πολὺ μεγαλύτερον, ποὺ ἔχει νὰ κάνῃ μὲ ὅλον τὸν πλανήτη, τὸ ἄδικο ποὺ ἐπερίσσευσε καὶ τὴν ἀνελευθερία ποὺ ἐξαπλώνεται. Συνέχεια





Χρέος μας ἡ ὑπεράσπισις τῆς διαφορετικότητος

PROJECT NEW WORLD ORDER: Τὸ τετράγωνον τῆς φωτιᾶς 

Κατὰ τὸ ἔτος 2018 ἔχουμε φθάση νὰ κάνουμε ὁλικὴ ἀναθεώρηση ἀξιῶν καὶ ἰδεῶν βαλλόμενοι πανταχόθεν ἀπὸ νεοταξικὲς Political Correct τακτικὲς ποὺ ἔχουν ὡς κύριο σκοπὸ τὴν πλήρη ἀποκαθήλωση βασικῶν πυλώνων ποὺ ὁδήγησαν τὴν ἀνθρωπότητα σὲ αὐτὴν ἐδῶ τὴν στιγμή. Πυλῶνες ποὺ κατὰ τὸ πέρασμα τῶν αἰώνων ἄφησαν τὸ στίγμα τους κάνοντας τὴν ἀνθρωπότητα καλλίτερη, σοφότερη καὶ δυνατότερη. Κάθε φυλὴ σὲ αὐτὸν τὸν πλανήτη ἄφησε τὸ στίγμα της καὶ τὴν παρακαταθήκη της, ἄλλες λιγώτερο καὶ ἄλλες περισσότερο. Μία πανέμορφος ποικιλομορφία φυλῶν, γλωσσῶν, πολιτισμῶν καὶ θρησκειῶν. Ὅμως ἐστηρίχθηκαν σὲ τέσσερεις βασικοὺς πυλῶνες γιὰ νὰ δημιουργήσουν. Στὸ Ὄμαιμον, στὸ Ὁμόγλωσσον, στὸ Ὁμότροπον καὶ στὸ Ὁμόθρησκον. Τὸ Τετράγωνό της Φωτιᾶς εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός της ἀοράτου ἀπειλῆς ποὺ ὀνομάζεται Νέα Τάξις Πραγμάτων.

Συνέχεια





Γιὰ μίαν καλὴ χρονιὰ ἀπαιτεῖται καὶ μία καλὴ ἀρχή…

Συνηθίζουμε καθημερινῶς νὰ ἐπαναλαμβάνουμε πράξεις καὶ νὰ μὴν δίδουμε στοὺς ἑαυτούς μας τὶς εὐκαιρίες γιὰ πραγματικὲς ἀλλαγές.
Κλειδωμένοι μέσα στὶς ῤουτίνες μας, κλωσσᾶμε -κυριολεκτικῶς- τοὺς φόβους μας, 
ἀναπαράγουμε συμπεριφορὲς καὶ συνήθειες ποὺ μᾶς πονοῦν τόσο ὅσο νὰ τὸ ἀντέχουμε, συναναστρεφόμεθα μὲ τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους, ποὺ ἔχουμε μάθη καὶ δὲν χρειάζεται νὰ προβληματισθοῦμε γιὰ περισσότερα, ἀποδεχόμεθα τοὺς συμβιβασμούς ὡς …ἐξ ἀνάγκης συμβάσεις, ἐνᾦ συστηματικῶς ἀρνούμεθα νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς βαραίνουν. Κι αὐτὲς οἱ συμπεριφορές μας, εἰδικῶς κάτι τέτοιες ἡμέρες, σὰν τὴν σημερινή, εἶναι οἱ μέγιστες αὐτό-παγιδεύσεις μας σὲ ἕναν ἀέναο κύκλο αὐτό-καταστροφῆς μας, ἐνᾦ στὴν πραγματικότητα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι σημαντικὲς εὐκαιρίες ἐπαναπροσδιορισμοῦ τῶν πάντων. Συνέχεια





Ξυπνᾶμε …Στρατιῶτες;

Εἶμαι κι ἐγὼ σὲ αὐτὸν τὸν πόλεμο στρατιώτης...!!!3Ἐὰν ὑποθέσουμε πὼς θέλουμε νὰ ἀνεβοῦμε σὲ μίαν κορυφὴ τοῦ Ὀλύμπου, γνωρίζουμε πὼς ἀπαιτεῖται συστηματικὴ προετοιμασία. Ὅσο περισσότερο ἀποφασισμένοι λοιπὸν εἴμαστε γιὰ ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα, τόσο περισσότερο χρόνο ἀφιερώνουμε στὴν προετοιμασία μας, πρὸ κειμένου, ὅταν θὰ ἔλθη ἐκείνη ἡ στιγμὴ νὰ ἀντέχουμε καὶ νὰ ἀνεβοῦμε καὶ νὰ κατεβοῦμε. Συνέχεια





Ναί, γιὰ τὴν Ἑλλάδα (ῥὲ γαμῶ το!!!)

Κάτι μὲ (ξανά)-ἔπιασε αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ποὺ δὲν πολύ-ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν ἐπικαιρότητα. Ταξινομῶ σκέψεις, ἀρχεία καὶ δημοσιεύματα, προσπαθώντας νὰ τὰ χωρίσω σὲ ἑνότητες τέτοιες, ποὺ νὰ εἶναι διαχειρίσιμα καὶ νὰ παραμένουν ἐντὸς συγκεκριμένων κατηγοριῶν. Μά, τελικῶς, ξανά-διαβάζω κείμενα ἐπὶ κειμένων, κατὰ κάποιον τρόπο λησμονημένα, μὰ διαρκῶς ἐπίκαιρα, γιὰ νὰ ἐπαναφέρω καταληκτικῶς στὴν μνήμη μου τὰ πολὺ ἁπλᾶ ποὺ καθημερινῶς λησμονοῦμε… Τὰ ἁπλούστερα… 
Συνέχεια