Γιατί ἡ παιδεία;

Τόσα χρόνια λοιπὸν φίλοι μου μου κυττούσαμε (λέμε τώρα) τοὺς κοινωνικοὺς μας ἀγῶνες.
Τόσα χρόνια ἀναζητούσαμε τρόπους γιὰ νὰ βολευθοῦμε καλλίτερα, νὰ χωθοῦμε βαθύτερα καὶ νὰ …πακτωθοῦμε ὁπουδήποτε…
Τόσα χρόνια, ἐν ὀλίγοις, κυττούσαμε στὸ λάθος σημεῖο.
Κι αὐτό, τὸ λάθος σημεῖον, ἴσως νὰ μὴν τὸ ἔχουμε ἀκόμη ἀντιληφθῆ, ἀλλὰ σίγουρα ἔχουμε ἀρχίση νὰ βλέπουμε κάποια ἀπὸ τὰ λάθη μας. Κι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερά μας λάθη ἦταν ἡ ψωροκωσταινέικη ὀπτική μας γιὰ τὰ γεγονότα.
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, ἐὰν αἰσθάνεται κάποιος ὡς παρακατιανός, τότε δρᾶ καὶ ὡς παρακατιανός. Συνέχεια





Θὰ σὲ πῶ Δῶρο!!!

Σὲ εἶπαν…:

  1. τρελλό…
  2. ἀνισόῤῤοπο…
  3. ἀκραῖο…
  4. ἐξτρεμιστή…
  5. ἐπιπόλαιο…
    Συνέχεια




Ὥρα μας νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὸν «καρκίνο» ποὺ μᾶς κατατρώγει

Ἡ Ἑλλὰς καὶ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος βάλλονται ἀπὸ παντοῦ.

Σὲ καθημερινὴ πλέον βάσηἕνα συμβάν, ἕνα ἐπὶ πλέον ψήφισμα-νομοθέτημα ποὺ βάζει μεγαλύτερες βάσεις στον ὀλεθρὸ μας. Συνέχεια





Μὰ ἔξω ἀπὸ τὴν δόξα τώρα νὰ ἀξιωθοῦμε καὶ τὴν ὁριστικὴ Νίκη!!!

Μὰ ἔξω ἀπὸ τὴν δόξα τώρα νὰ ἀξιωθοῦμε καὶ τὴν ὁριστικὴ Νίκη!!!Τόσους αἰῶνες, ὅσες νίκες, ὅσες ἧττες καὶ καταστροφές, ἄφηναν πίσω τους μία δόξα μὰ πολὺ αἷμα, πίκρα καὶ …ἐκπτώσεις.
Αἰῶνες πολλούς… Ἀμέτρητους…
Ποὺ ὅλοι μας νοιώθουμε μέσα μας βαθειὰ σὰν πληγή…
Δόξες, ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὸν θάνατο, ποὺ ἄφηναν κάθε φορὰ πιὸ βαρειὰ κι ἀσήκωτη σκλαβιά… Συνέχεια





Βασιζόμενοι σὲ Φυσικοὺς Νόμους μποροῦμε νὰ …μελλοντολογοῦμε!!!

Τί ἀκριβῶς ἐπιφέρει ἡ τόσο ὑπερβολική μετανάστευσις στά εὐρωπαϊκά ἐδάφη;
Τὸ αὐτονόητον…: ἀπομείωσιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων γιὰ ἅπαντες τοὺς ἰθαγενεῖς, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου αὔξησιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων γιὰ ὅλους τοὺς νεο-εἰσερχομένους.
Οἱ ἐν συνόλῳ διαβιοῦντες ἐν τῇ Εὐρωπαϊκῇ Ἠπείρῳ θὰ καταλήξουν μὲ ἴσα δικαιώματα …σοῦπα!!!
(Ἤ, ὀρθότερα, συγκριτικῶς μὲ τὸ σήμερα, μὲ κατὰ πολὺ ἀπομειωμένα ἀνθρώπινα δικαιώματα!!!) 

Γιατί τό λέω αὐτό;
Μά, διότι, ὡς γνωστόν, ἡ Ἀρχὴ τῶν Συγκοινωνούντων Δοχείων ἰσχύει στὸ καθόλου (τὸ ἀριστοτελικόν, ὄχι τὸ ἄλλο), ποὺ σημαίνει πὼς ἰσχύει γιὰ τὰ πάντα.

Συνέχεια





Ῥιψάσπιδες ἢ φυγάδες κυνηγημένοι ποὺ ἀπουσιάζουν…

Εἶχα ἀπὸ καιρὸ δηλώση τὸ τὶ πιστεύω γιὰ ὅλους αὐτοὺς πού, ἐν μέσῳ κρίσεως, μεταναστεύουν, ἀφήνοντας χῶρο καὶ χρόνο σὲ ὅσους ἐπιβουλεύονται τὸν τόπο μας, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα τὴν ἰδίαν τὴν Πατρίδα μας, γιὰ νὰ δράσουν ἀνενόχλητοι καί, καταληκτικῶς, νὰ σφετερισθοῦν κληροδοτήματα αἰώνων καὶ νὰ καρπωθοῦν κόπους ἄλλων. Συνέχεια