Τί μαθαίνουμε; Ἀπεμπλουτισμένον οὐράνιον στήν Λιβύη;Γιατί, ἔχουν ἠθικό πρόβλημα; Μήπως θὰ πονέσουν αὐτοί; Ἤ τὰ παιδιά τους; Μήπως θὰ πάθῃ κάτι ἡ «πολίτιμος»γενεά τους; Ἢ δὲν θὰ κοιμηθοῦν τὸ βράδυ; 
Μήπως δὲν τὸ ἔχουν ξανακάνει στὴν Σερβία, στὸν Ἰράκ, στὸ Ἀφγανιστάν;
Μήπως δὲν θὰ τὸ ξανακάνουν; Μήπως φοβοῦνται τήν τιμωρία; Ἢ μήπως ὑπολογίζουν τὴν ἀνθρώπινο ζωή;
Ὁ Ἑλληνικός λαός ἔχει γευθεῖ ἀμέτρητες φορές τὴν «τουρκική» κτηνωδία. Εἶτε μέσῳ βασανιστικῶν θανατώσεων, εἶτε μέσῳ ἁπλῶν θανατώσεων (σπανιότατον), εἶτε μέσῳ φρικιαστικῶν βασανιστηρίων, εἶτε μέσῳ ἐξανδραπονδισμῶν, εἶτε μέσῳ πολλῶν ἄλλων τρόπων, ποὺ μοναδικό τους μέλημα ἔχουν τὴν ἐπιβολή τῆς ὑπανθρώπου ἐξουσίας τῶν γειτόνων, ἐπὶ παντὸς ἀνθρωπίνου ὄντος! (Δεκάδες φυλῶν ἔχουν γευθεῖ τὴν τουρκική κτηνωδία καὶ μάλιστα, κάποιες ἀπὸ αὐτὲς ἔχουν ἐξαφανισθεῖ ἀπὸ τοὺς χᾶρτες πλέον.)
Ἕνα πείραμα, ποὺ μόλις τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει ἀρχίσει νὰ γίνεται γνωστό στὴν χώρα μας. Οἱ στόχοι καὶ τὰ κίνητρά του, ἄγνωστα. Ἐὰν φυσικὰ ἔγινε.
Στὴν Ἑλλάδα ἀσχοληθήκαμε μὲ τὸ συγκεκριμένο πείραμα, διότι κάποιαν στιγμὴ το αντιτορπιλικό ποὺ ἔλαβε μέρος, πέρασε στὴν ἰδιοκτησία μας. Ἀλλὰ τὰ γεγονότα εἶναι ἀσαφή στὴν περιγραφή τους, τὸ ἀμερικανικό ναυτικό ποτὲ δὲν παρεδέχθη τὸ γεγονός καὶ ὑπάρχουν σοβαρές ὑπόνοιες γιὰ τὴν ἀλλαγή τοῦ πλοίου κατὰ τὴν παράδοσι στοὺς Ἕλληνες.
