Τὶς περισσότερες φὸρὲς φὸρτώνουμε τὴν ζῶή μας μὲ τόσες προσδοκίες, πὸὺ χάνουμε τὸ ἀληθινό της νόημα καὶ σπεύδουμε νὰ ποδοπατήσουμε, ἢ νὰ καταστρέψουμε τὴν εὐτυχία,  ἂν δὲν εἶναι ἀκριβῶς στὸ νούμερό μας. Συνέχεια →

Γενναῖες ψυχές θὰ ξεπροβάλετε καμμιά φορά;

Ὡραῖες καὶ εὐχάριστες, σὲ ἕνα λυτρωτικὸ βίωμα, σὲ πάλη γιὰ μιὰ πίστη, ἤ σὲ μιᾶ πράξη διψασμένης καρδιᾶς.

Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ τὸ καινούργιο δὲν εἶναι ἀρκετὰ ξεκάθαρο…
Οἱ ἀνθρώπινοι δεσμοὶ διαταράσσονται καὶ ἡ ἀπελπισία κραυγάζει. Συνέχεια →

Ὑπάρχει πάντα ἔνας δρόμος ποὺ δίνει νόημα στὴν ζωή…
Ἕνας δρόμος ποὺ εἶναι ἀνοικτὸς γιὰ τὸν καθένα κάθε στιγμή.

Μποροῦμε νὰ ἀτενίζουμε τὴν ἀθλιότητα παραδομένοι ἀπὸ κάθε ἀντίσταση, παραλυμένοι ἀπὸ ἀπελπισία, φτωχοὶ φουκαράδες στὴν δίνη ἐνὸς κακοῦ πεπρωμένου, παρατηρητὲς ἤ νὰ Συνέχεια →

Ὁ ἄνθρωπος παραμένει μυστήριο καὶ οἱ πράξεις του φαίνεται νὰ εἶναι ἀκατανόητες τόσο στὴν παιδικὴ ἡλικία ὅσο καὶ στὴν ἐνήλικη ζωή του!!
Yπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ παίζουν τὴν ζωή τους κορώνα γράμματα γιὰ νὰ πατήσουν πρῶτοι στὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ. Ἄλλοι ποὺ θυσιάζουν τὸν ἑαυτό τους γιὰ νὰ κατακτήσουν ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ ὅμως αὐτὸς δὲν θέλει νὰ τοὺς ξέρει. Συνέχεια →

Τὶς περισσότερες φορὲς φορτώνουμε τὴν ζωή μας μὲ τόσες προσδοκίες, ποὺ χάνουμε τὸ ἀληθινό της νόημα καὶ σπεύδουμε νὰ ποδοπατήσουμε, ἢ νὰ καταστρέψουμε τὴν εὐτυχία, ἂν δὲν εἶναι ἀκριβῶς στο νούμερο μας. Συνέχεια →

Γιὰ νὰ προστατεύσουμε τὰ εὐάλωτα συναισθήματα μᾶς πολλὲς φορὲς ἀναπτύσσουμε τὸ ρόλο τοῦ θύματος. Τὸ θῦμα στέλνει τὸ μήνυμα, ἂχ ἐγὼ ὁ καημένος δὲν τὰ καταφέρνω φρόντισε μέ !! Ἐτσι ἀγκιστρώνεται σὲ κάποιον ποὺ θὰ τὸν σώσει καὶ θὰ τὸν περιποιεῖται, καὶ ἔτσι θσ κερδίσει μιὰ δυναμικὴ προστασία γιὰ τὸ ἀδύναμο κομμάτι μέσα του. Δὲν ἀναλαμβάνει τίς εὐθύνες τῆς ζωῆς του ἐπειδὴ αἰσθάνεται ἀνήμπορος καὶ ἀνίσχυρος. Αἰσθάνεται ὅτι ἡ ζωή του εἶναι πέρα ἀπὸ τὸν ἔλεγχο του καὶ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους γιὰ ὅτι τοῦ συμβαίνει. Κατηγορεῖ τους γονεῖς του, τὴν παιδική του ἡλικία, τὴν κακοτυχία του, τὸ σύστημα καὶ πιστεύει ὅτι γιὰ ὅτι τοῦ συμβαίνει φταίει κάποιος
ἄλλος. Ὁ καημένος εἶναι τόσο ἀνήμπορος ἀλλὰ ἀποφασισμένος νὰ μείνει γατζωμένος σὲ κάποιον ἄλλο γιατί μόνος του δὲν μπορεῖ νὰ τὰ καταφέρει. Ἂν κάποιος προσπασθήσει νὰ τὸν βοηθήσει νὰ σταθεῖ στὰ πόδια τοῦ τότε ἐκεῖνος θὰ βρεὶ ἑκατομμύρια δικαιολογίες γιὰ τὸ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτε. Συνέχεια →