Ὁ καλός μας ἄνθρωπος ξεκουράστηκε…

Μία ζωὴ τρέξιμο… Μία ζωὴ κυνήγι…

Μία ζωὴ μὲ τὴν ἀνάσα κομμένη…

Καλὴν ξεκούρασι στὸν καλό μας ἄνθρωπο… Στὸν πράγματι καλό μας ἄνθρωπο…

Κάποτε, πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, σὲ ἕνα ξενοδοχεῖο ὁ καλός μας ἄνθρωπος προγευμάτιζε… Εἶχα τὴν τιμὴ Συνέχεια →