Καὶ πάλι ἐκλογές…

Καὶ πάλι ἐκλογὲς λοιπόν…!!!
Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω αὐτὴν τὴν ἐπιμονὴ μὲ τὶς ἐκλογές.

Κατ᾽ἀρχὰς ἂς ἀπαντήσουμε σὲ μία ἁπλῆ ἐρώτηση: ἡ κοινωνία, ὁ πολίτης, ἔχει κὁποιανδήποτε συμμετοχὴ στήν λήψη τῶν ἀποφάσεων τῆς ὁποιασδήποτε κυβερνήσεως πού σᾶς ἔχουν προκαθορίση;
Ἀπαντῆστε στὴν ἐρώτηση ἐσεῖς γιὰ νὰ μὴν τὸ γράφω ἐγὼ καὶ προσβληθεῖτε.
Συνέχεια





Ψηφίζουμε μόνον «χρέος» καὶ (διαφορετικοὺς – κατ’ ὄνομα) δεσμοφύλακες…

Ψῆφος στό κούλλιιι ἤ στό ἀλεξέι;;
Ψῆφος στά μικρά ἤ στά μεγάλα (καὶ ἀποδεδειγμένως μνημονιακὰ) κόμματα;
Ψῆφος ἤ ἀποχή;

Προεκλογικὲς συγκεντρώσεις, λόγια παχειὰ καὶ ὑποσχέσεις στὴν ἀποικία τῶν τοκογλύφων, ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα-δεσμοφύλακες, πρὸ κειμένου νὰ αὐξήσουν τὰ ποσοστά τους στὶς ἐκλογὲς τῆς  Κυριακῆς.
Μά, τελικῶς, οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀμφισβητεῖ τὸ αὐτονόητον: τὸ «χρέος».

Γιὰ τὴν ΝουΔουλάρα τοῦ κούλλλιιι δὲν χρειάζεται νὰ ἀναφέρουμε κάτι. Ἦσαν καὶ παραμένουν πιστοὶ ὑπηρέτες τῆς θεωρίας τοῦ «χρέους» καὶ  πρὸς τοῦτον ἀκριβῶς, ἐδῶ καὶ ἕναν αἰῶνα, ὡς οἰκογένεια, «βασιλεύουν» στὰ τῶν πολιτικῶν δρωμένων τῆς χώρας μας.

Συνέχεια





Ὑπάρχει μεγάλη βλακεία στὸν κόσμο μας…

Πρὸ ἐνὸς ἔτους, περίπου, ἔνας ἀπὸ τοὺς γείτονές μου, ἂς ποῦμε ὁ «κυρ-Μῆτσος» (κατὰ πῶς τὸ συνηθίζουμε ἐδῶ μέσα), πιστὸ σκυλὶ τοῦ ΚΚΕ, μαζὺ μὲ ἀρκετοὺς ἀπὸ τοὺς (μποῦ χὰ χὰ χά…!!!) ὁμοϊδεάτες του, ὑψώνοντας τίς, (τί ἄλλο;) ἐπάνω σὲ χονδρὰ στειλιάρια, κόκκινες σημαῖες τους, ἔσπευσαν στὸ δημοτικὸ σχολεῖο τῆς περιοχῆς μας, πρὸ κειμένου νὰ προλάβουν ἀντιδράσεις γονέων. Διότι, ὡς γνωστόν, ἔπρεπε, γιὰ λόγους «ἀντί-ῥατσιστικούς» νὰ καμφθοῦν ἐν τῇ γενέσει τους, τυχοῦσες ἀντιδράσεις καὶ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ εἴσοδος ἀλλοδαπῶν …«προσφυγοπαίδων», μὲ …«συνοπτικὲς διαδικασίες», στὸ σχολεῖο.  Συνέχεια





Νάυλον ντουντοῦκες, ψόφιες ἰδεολογίες

Φθάσαμε αἰσίως πρὸ τῆς τελικῆς εὐθείας τῶν ἐθνικῶν ἐκλογῶν καὶ ἐναγωνίως παρακολουθοῦμε τὶς μεταγραφὲς τῆς τελευταίας στιγμῆς. Ἀκόμα καὶ τώρα, «πολιτικοὶ» κάθε ἀποχρώσεως ἀλλάζουν χωρὶς δευτέρα (πιθανότητα) σκέψεως «στρατόπεδο», παραμένοντας πιστοὶ σὲ τρεῖς ἀποχρώσεις: Συνέχεια





Τὸ μακρὺ χέρι τῆς ἀποχῆς

Γράφει ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος

Ἱστορικὴ ἀνασκόπησις καὶ μελλοντολογικὴ προοπτικὴ

Ὄλβιος ὃς Ἱστορίης ἔσχε μάθησιν, ἔλεγαν οἱ Ἀρχαῖοι μας∙ καὶ ἐπειδὴ σπανίως τὰ ῥητὰ τῶν Ἀρχαίων, Ἑλλήνων καὶ Ῥωμαίων, ἀποδεικνύονται ἀναληθῆ, θὰ ἀρχίσω τὴν διήγησή μου μὲ ἀναφορὰ ἱστορικοῦ χαρακτήρος. Συνέχεια





Γιατί πρέπει νά γίνουν τά Σκόπια Μακεδονία;

Πολλὲς ἐκδοχὲς ἀκούγονται, εἰδικῶς γιὰ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας, ὅμως οὐδὲ μία ἐξ αὐτῶν ἐμπεριέχει τὴν πλήρη καὶ ἀπόλυτο ἀλήθεια, παρὰ μόνον μικρὸ ἢ μεγάλο τμῆμα της. Προσωπικῶς ἐπιλέγω νὰ κρατῶ κυρίως τὰ ἱστορικῶς αὐταπόδεικτα στοιχεία, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ κατανοῶ κάποιους ἐκ τῶν πραγματικῶν μηχανισμῶν (καὶ σχεδιασμῶν), ποὺ ὑφίστανται πίσω ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν προπαγάνδα καὶ τὰ μηχανεύματα, γνωρίζοντας, ἐκ τῶν προτέρων, πὼς ἐφ΄ ὄσον δὲν διαθέτω ὅλα τὰ στοιχεία, σαφῶς καὶ μέρος τῶν συμπερασμάτων μου θὰ ἐμπεριέχουν καὶ λάθη. Ὅμως ἀντιλαμβάνομαι σαφῶς πὼς ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ποὺ …«δικαιολογεῖ» πλήρως μίαν ἀπόλυτο ἀλλαγὴ σκηνικοῦ στὸν τρόπο καταστολῆς, ἐλέεγχου καὶ χειραγωγήσεως τῶν λαῶν. Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὰ «σημάδια» εἶναι ὁρατά, μπορῶ πλέον, σὲ ἔναν βαθμὸ πάντα, νὰ διακρίνω ἀρκετὰ ἀπὸ τὰ ὅσα δὲν ὁμολογῶνται δημοσίως.
Συνέχεια