Ἀγαπημένη ταινία…
Τρυφερή, νοσταλγική, ἀπολαυστική… Δίχως κάτι γιὰ νὰ κουράζῃ ἤ νὰ προβληματίζῃ, μὰ πάντα ὅμως κρύβει στὸ βάθος της τὴν πεπαίδευσι…
Μαζὺ μὲ κάποιες ἄλλες, ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ταινίες, θεωρῶ πὼς ἴσως εἶναι ἀπὸ τὶς καλλίτερες στὸ εἶδος τους. Συνέχεια →

Καὶ σήμερα ἐδῶ.
Τὴν ταινία τὴν εἶδα πρὸ τριῶν περίπου ἐβδομάδων, ὅταν ἔφθασα στὸ …ἀμήν.
Ἀγαπημένη ταινία…
Ἀπόψε λέω νὰ τὴν ξαναδῶ… Συνέχεια →

Γιὰ νὰ μὴν ἐπαναλαμβάνομαι, ποὺ ἐπαναλαμβάνομαι, ἔχω ἀποφασίσῃ νὰ μὴν ἐπιτρέψω στὴν κατάθλιψι νὰ μὲ καταβάλῃ.
Εἶμαι πολὺ πιὸ σημαντικὴ ἐγώ, ὅπως καὶ κάθε ἄλλος Ἕλλην, ἀπὸ τὸν κάθε κουδουνισμένο ποὺ πασχίζει νὰ μοῦ χαλάσῃ τὴν διάθεσι καὶ τὴν ζωή. Ἡ ζωή μου μοῦ ἀνήκει καὶ εἶναι ἡ μοναδική μου πραγματικὴ περιουσία…
Ἄρα θὰ τὴν διαχειρίζομαι ὅπως ἐγὼ κρίνω καλλίτερα… Συνέχεια →

Γιὰ νὰ μὴν ἐπαναλαμβάνομαι, ἄς διαβάσετε τὴν χθεσινή μας ἀνάρτησι, μὲ τίτλο:

Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά προτείνω τόν …Ζῆκο;

Συνέχεια →

Δὲν ξέρω γιὰ ἐσᾶς… Ἐγὼ πάντως ἔχω δεκατέσσερα χρόνια νὰ δῶ τηλεόρασι.
Ἀνάβω τὴν τηλεόρασι σὲ ἐλάχιστες περιπτώσεις, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἔτους, γιὰ νὰ δῶ ἑλληνικὲς ταινίες, ὅταν πρόκειται νὰ σιδερώσω… (Ἐκτὸς ἐὰν ἔχω καλέσῃ φίλους γιὰ νὰ μοῦ κάνουν παρέα καὶ παραλλήλως νὰ σιδερώνω… Δὲν ἀντέχεται τὸ σιδέρωμα… Ἀλήθεια σᾶς λέω… Πρέπει νὰ κάνω κάτι ἄλλο, πιὸ σπουδαῖο, γιὰ νὰ …ξεχνιέμαι!!!)
Ὅταν λοιπὸν στὸ σπίτι ἔχω τὰ …οἰκοκυρικὰ τοῦ σιδερώματος, τότε ἐπιλέγω μίαν ταινία, ἀπὸ τὸν κλασσικό μας κινηματογράφο, καὶ ξεκινῶ τὸ …σίδερο. Συνέχεια →