Σήμερα ἡ πρότασις περιλαμβάνει κάτι ἀπὸ τὰ «ψεύτικα, τὰ λόγια τὰ μεγάλα, ποὺ μοῦ τὰ εἶπες μὲ τὸ πρῶτο μου τὸ γάλα…»…
Ὅμως πάντα μέσα ἀπὸ τὸ βλέμμα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ποὺ οἱ ἄνθρωποι μόλις καὶ ἔκαναν τὰ πρῶτα δειλά τους βήματα πρὸς τὸ νὰ κατακτήσουν τὸ δικαίωμα στὴν ἐπιβίωσι, μετὰ ἀπὸ τόσους πολέμους, πλιάτσικα καὶ καταστροφές.

Ὅμως καὶ πάλι, ἐπαναλαμβάνοντας τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, ὁ στόχος μας δὲν εἶναι τὸ νὰ ἀπασχοληθοῦμε Συνέχεια →

Ἡ ἐκπληκτικὴ Ἀριστέα ποὺ παραμένει ἐν τελῶς ἀθῶα, ὅπως καὶ κάθε ἄλλος ἥρωας, τοῦ ἑλληνικοῦ κλασσικοῦ κινηματογράφου…
Σαββατόβραδο σήμερα… Βρέχει…
Εἰδήσεις σὲ λίγο… Ὅλο καὶ κάποιος θὰ πνίγηκε… Ὅλο καὶ κάποιος θὰ πέθανε… Ὅλο καὶ κάποιος θὰ δυστύχησε…
Ἄρα οἱ δικές μας δυστυχίες πάντα θὰ εἶναι μικρότερες ἀπὸ αὐτὲς τὶς δυστυχίες ποὺ ἔχουν πέσῃ στὰ κεφάλια τῶν ἄλλων…
Ἄρα ἐμεῖς καλλίτερα νὰ περαμένουμε ἥσυχοι, διότι δὲν εἶναι καιροὶ αὐτοὶ νὰ κάνῃ κάποιος ἐπαναστάσεις… Συνέχεια →

Λίλα, Λιλοῦκο, Λιλάκι…
Τήν θυμᾶστε;
Μία ἐκπληκτικὴ Τζένη Καρέζη ποὺ μαζὺ μὲ τὸν Διονύση Παπαγιαννόπουλο καὶ τὸν Ἀλέκο Ἀλεξανδράκη δίδουν κάτι ἀπὸ τὸν καλλίτερο ἑαυτό τους…
Κι ὄχι, δὲν εἶναι πὼς δὲν τὴν γνωρίζουμε τὴν ταινία… Οὔτε πὼς μᾶς περισσεύει χρόνος γιὰ νὰ τὸν σπαταλᾶμε σὲ ἀνόητες, κατὰ κάποιους, ἑλληνικὲς ταινίες τοῦ περασμένου αἰῶνος… Συνέχεια →

Ἐπαναλαμβάνομαι… Ἴσως νὰ γίνομαι κουραστική…
Ὅμως εἶναι σημαντικότερον τὸ νὰ μποροῦμε νὰ ἐπαναδομοῦμε τοὺς ἑαυτούς μας καθημερινῶς παρὰ νὰ μᾶς κατευθύνουν πρὸς τὴν ἀπογοήτευσι, τὴν δυστυχία καὶ τὴν κατάθλιψι…
Κι ἐπεὶ δὴ κυριοτέρα πηγὴ καταθλίψεως εἶναι πάντα τὰ δελτία εἰδήσεων, ἔως νὰ ἀλλάξουν τὰ δεδομένα, καλὸ εἶναι νὰ τὰ ἀποφεύγουμε… Συνέχεια →

Ὁ Ἀνδρέας, ἤ ὀρθότερα, ὁ νέος Ἀνδρέας, ποὺ γιὰ νὰ γίνῃ νέος πούλησε, βάσει σεναρίου, τὴν ψυχή του στὸν διάβολο…
Εὐφάνταστο σενάριο μὲ ἕναν ἐκπληκτικὸ Δημήτρη Χόρν, ποὺ μᾶλλον δὲν ἦταν καὶ πολὺ ὑπερήφανος γιὰ αὐτήν του τὴν συμμετοχή.
Παρὰ ταὔτα, ἐγὼ πλέον προτείνω νὰ παρατήσουμε τὶς εἰδήσεις καὶ νὰ πᾶμε μίαν βόλτα… Ἤ νὰ βγοῦμε στὴν ταράτσα νὰ μετρήσουμε τὰ ἀστέρια… Ἤ νὰ διαβάσουμε ἕνα βιβλίο… Συνέχεια →

Τὰ γράψαμε, τὰ ξαναγράψαμε…
Εὐτυχῶς, κάποιοι συμφωνοῦν μαζύ μου… (Τὸ ἀντιλαμβάνομαι ἀπὸ τὶς ἀναγνώσεις.)
Ἀλλὰ γιὰ νὰ ξεπεράσουμε ΟΛΟΙ μας τὴν κατάθλιψι πρέπει σιγὰ σιγὰ νὰ ἀναδομούμεθα…
Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποκοποῦμε ἀπὸ τὶς ἀρνητικὲς εἰκόνες, σκέψεις, καταστάσεις, τοὐλάχιστον τὶς ὧρες πρὶν ἀπὸ τὸν ὗπνο. Συνέχεια →