Δύσκολα σᾶς προτείνω σήμερα…
Παραμονὴ Πρωτοχρονιᾶς…
Ὁ κόσμος ὅλος στὸ πόδι κι ἐγὼ τὸν …χαβᾶ μου…
Ὄχι, δὲν ἀπευθύνομαι σὲ αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἔξω ἤ ποὺ θὰ ἐξέλθουν. Συνέχεια →

Σήμερα σᾶς προτείνω μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἀγαπημένες μου ταινίες.
Ὄχι τὴν πιὸ ἀγαπημένη, ἀλλὰ ἀπὸ τὶς πολὺ ἀγαπημένες…
Καὶ τὶ θυμήθηκα τώρα…
Ὅταν εἶδα γιὰ πρώτην φορὰ αὐτὴν τὴν ταινία πρέπει νὰ ἤμουν γύρω στὰ δέκα μου χρόνια…
Τότε ἦταν, ποὺ ἔπιασε ὁ παπποῦς μου νὰ μᾶς ἐξιστορῇ μίαν περιπέτεια, ἑνὸς συγχωριανοῦ του, γιὰ τὸ κυνήγι ἑνὸς θησαυροῦ, ποὺ τὸν ὁδήγησε στὸ νὰ σκάψῃ ὅλο τὸ νησί τους… Συνέχεια →

Νὰ ‘μαι κι ἀπόψε μὲ τὶς εἰδήσεις νὰ ἀντιμάχομαι.
Καὶ καλά, σήμερα εἶναι Κυριακή… Δύο μόλις νύκτες πρὸς τῆς ἐκπνοῆς τοῦ 2013.
Κάποιοι ἔχουν ἀναχωρεήσῃ ἤδη γιὰ τὰ χωριά τους… ἤ γιὰ ἄλλους προορισμούς…
Κάποιοι ἄλλοι ἐργάζονται…
Κάποιοι ἄλλοι εἶναι ἤδη ἔξω ἀπὸ τὰ σπίτια τους καὶ ἀπολαμβάνουν τὴν ζωή τους… Συνέχεια →

Εἴπαμε…
Ἐγὼ τὸ …κόλλημά μου…!!!
Ἀδυνατῶ νὰ δῶ τηλεόρασιν καὶ πολὺ περισσότερο εἰδήσεις.
Τὶς θεωρῶ καταστροφικὲς γιὰ τὴν ἀντίληψίν μου καὶ γιὰ τὴν νόησίν μου.
Εἰδήσεις τὸ πρωΐ, πρωΐ πρωΐ, μὲ τὴν …ψυχρούλα, γιὰ νὰ προλάβω νὰ τὶς ἐπεξεργαστῶ, νὰ τὶς κατανοήσω καὶ νὰ τὶς συνειδητοποιήσω.
Τὸ νὰ ἑτοιμάζομαι γιὰ ὕπνο καὶ νὰ στρωθῶ στὸν καναπέ μου, πρὸ κειμένου νὰ μοῦ κάνουν πλύσεις ἐγκεφάλων, δὲν τὸ ἐπιτρέπω στὸν ἑαυτόν μου… Ἔχω καλλίτερα. Συνέχεια →

Κολωνάκι κάποτε…
Καμμία σχέσις μὲ τὸ σημερινὸ Κολωνάκι…
Διότι τὸ σημερινὸ Κολωνάκι διαφέρει ἐλάχιστα ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες περιοχὲς τῶν Ἀθηνῶν ἤ τῆς Ἑλλάδος…
Ἄλλως τε, ὅλοι μας, μὰ ὅλοι μας, στὴν ἰδίαν Μοίρα εἴμαστε… Συνέχεια →

Αὐτὲς οἱ εἰδήσεις μοῦ ἔχουν γίνῃ βραχνᾶς.
Περπατῶ στὸν δρόμο, ἐπισκέπτομαι φίλους μου, συζητῶ στὸ τηλέφωνο καὶ κάπου στὸ βάθος διαρκῶς παίζει μία τηλεόρασις στὰ δελτία εἰδήσεων. Ἐφιάλτης μοῦ ἔχουν γίνῃ…
Καὶ δὲν φθάνει αὐτό…
Ἔχουμε καὶ τὴν κατάθλιψιν, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως συνοδεύει, ὡς ἐπακόλουθον, τὶς εἰδήσεις… Συνέχεια →