Σ’ ἕνα ἀπό τά πολλά παράξενα βιβλία πού ἔχω διαβάσει εἶχα βρεῖ καί μιά πολωνική παροιμία πού δίνει ἀπάντηση σέ ἕνα ἀπό τά πιό σοβαρά προβλήματα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας: τήν «τσουναμική» διάχυση στή χώρα μας μιᾶς ξένης μάζας ἀνθρώπων μέ ἀπροσδιόριστη ταυτότητα, ἀκαθόριστη ὑγιεινή κατάσταση, ἀμφίβολη ἠθική ποιότητα, μέ ὕποπτες κατά τό πλεῖστον διαθέσεις καί περισσότερο ὕποπτες διασυνδέσεις.
Γιά τό πρόβλημα αὐτό, πού τείνει νά ἐξελιχθεῖ σέ γάγγραινα, ἡ πολωνική παροιμία διδάσκει τόν ἀκόλουθο τρόπο ἀντιμετωπίσεως: «Ἄν οἱ ποντικοί μπαίνουν στό κελλάρι σου ἀπό μιά μεγάλη τρύπα, τότε βούλωσε τήν τρύπα…»!
