Εἴμαστε συνταξειδιῶτες στὸν χῶρο καὶ στὸν χρόνο.
Ἐχουμε σταματήσει γιὰ νὰ γνωρισθοῦμε μεταξύ μας, νὰ ἀγαπήσουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ νὰ μοιρασθοῦμε αὐτὰ ποὺ ἔχουμε.

Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας εἶναι παροδικὸς καὶ πολύτιμος. Συνέχεια →

Ὅταν μποροῦμε νὰ δοῦμε τὸν ἑαυτό μας μέσα στὰ πράγματά ποὺ ἀπεχθανόμαστε ἤ φοβόμαστε, ἀλλὰ καὶ σὲ αὐτά ποὺ ἀγαπᾶμε, τότε ἀντιλαμβανόμαστε μιὰ μεγάλη πνευματικὴ ἀλήθεια…
…ὅτι τὰ πάντα εὑρίσκονται μέσα μας. Συνέχεια →

Ὅλοι μας χρειαζόμεθα ἀγάπη καὶ ἀποδοχὴ καὶ ἔχουμε ἀνάγκη τοὺς ἄλλους γιὰ νὰ βιώσουμε τὸν ἑαυτό μας.
Εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ μᾶς ἀρέσῃ ὁ ἐαυτός μας ἐὰν οἱ ἄνθρωποι ποὺ εὑρίσκονται κοντά μας ἀμφισβητοῦν τὴν ἀξία μας.
Κι ἂν οἱ ἄλλοι δὲ μᾶς κυττοῦν μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἐμεῖς θὰ θέλαμε εἶναι εὔκολο νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν πορεία μας…
Ὑπάρχουν τόσα πολλά ποὺ μπορεῖ νὰ ἀπαιτοῦν οἱ ἄλλοι ἀπὸ ἐμᾶς καὶ ὅταν ἐνδίδουμε σὲ αὐτὲς τὶς ἀπαιτήσεις, καλύπτουμε τόσο πολὺ τὸν ἀληθινό μας ἑαυτό, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε.
Δὲν μποροῦμε νὰ εὕρουμε τὸν ἑαυτό μας γιὰ νὰ τὸν ἀγαπήσουμε. Συνέχεια →

Δυστυχῶς ὑπάρχουν κάποιοι ἄνθρωποι ποὺ θεωροῦν τὸν κόσμο σὰν ἔνα μεγάλο πρόβλημα καὶ στὰ μάτια τους εἶσαι καὶ ἐσὺ ἕνα κομμάτι αὐτοῦ τοῦ προβλήματος.
Παθιασμένοι δημιουργοὶ τῆς καταστροφολογίας, χρόνια δυστυχεῖς…
Ἡ ἀρνητικότητα εἶναι ἡ μόνη ὑπογραφὴ ποὺ μποροῦν νὰ βάλουν σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο.
Νοιώθουν ἄνετα  μόνον μέσα στὴν συμφορά…
Ἡ καλὴ ἐκδοχὴ καὶ ἡ αἰσιοδοξία τοὺς βυθίζει στὴν σύγχυση.
Κάθονται στὸν μεγαλόπρεπο θρόνο τῆς γκρίνιας καὶ τῆς μουρμούρας καὶ ὅταν εἶναι δίπλα σου, κάνουν τὸ χαμόγελό σου νὰ σβήνῃ. Συνέχεια →