Θὰ κοιμηθοῦμε ἥσυχα κι ἀπόψε

Γύρω στὶς 21:30 μία ὁμάδα τεσσάρων Γερμανῶν ἀστυνομικῶν μπῆκαν στὸ ὑπηρεσιακό τους ὄχημα καὶ ἀνεχώρησαν μὲ κατεύθυνση τὰ σύνορα. Λίγα λεπτὰ πρὶν γύρισαν οἱ Μαλτέζοι συνάδελφοί τους, αὐτοὶ μὲ τὴν παράξενη γλώσσα. Προφανῶς ἔγινε ἀλλαγὴ φρουρᾶς. Συνέχεια





Ὥρα (δικαιωματικῆς;) ἀνάπαυλας…

Μετὰ ἀπὸ τὰ δύο κουραστικὰ Σαββατοκύριακα καὶ ἐφ΄ ὅσον χρειάσθηκε νὰ ἐκστομίσῃ πλῆθος ψευδολογικῶν, πρὸς τὸ κομματικό του ἀκροατήριο καὶ τὸ εὑρύτερο κοινὸ τῶν χειμαζομενον Ἑλλήνων, πῆγε γιὰ βόλτα καὶ γιὰ τὰ ψώνια του στὸ Λονδῖνο… Συνέχεια





Γερμανική ἀλληλεγγύη;

Ἄκουγα πρὶν λίγες ἡμέρες στὸ γερμανικὸ ῥαδιόφωνο τὴν ἀνακοίνωση τῆς Ἑνώσεως Βιομηχάνων. Θέμα; Πόσοι κατηρτισμένοι, ἀνωτέρας μορφώσεως, λείπουν ἀπὸ τὴν γερμανικὴ οἰκονομία καὶ σὲ ποίους τομεῖς.

Ἡ ἀνακοίνωσις ἔλεγε ὅτι ἡ Ἕνωσις προσδοκᾷ ὅτι τὰ κενὰ θὰ καλυφθοῦν ἀπὸ προσέλευση νέων ἐργαζομένων ἀπὸ τὶς γειτονικὲς χῶρες τῆς Ἑνώσεως. Καί, ὡς κερασάκι, ὅτι τὸ πρόβλημα θὰ ἀντιμετωπισθῆ καὶ ἀπὸ τὴν συμμετοχὴ τῶν προσφύγων στὴν ἀγορὰ ἐργασίας. Συνέχεια





Θά μιλᾶμε σοβαρά γιά τόν Πάκη ἤ θά …δουλευόμεθα;

Καὶ σταματῆστε παρακαλῶ νὰ μιλᾶτε, ὅσοι μιλατε, γιὰ ἐνεργὸ ῥόλο τοῦ προέδρου τῆς δημοκρατίας, ἀκόμη καὶ μὲ παραίτησή του καὶ ἄλλες τέτοιες μποῦρδες. Δὲν ξέρετε μὲ τὶ ἔχετε νὰ κάνετε. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἱκανὸς νὰ πάῃ ἀκόμη καὶ στὸ pride ὡς …Τσέησον Ἀντιγόνη, μὲ φτερὰ καὶ πούπουλα, μὲ ἀντάλλαγμα νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐπανεκλογή του, ὑπὸ ὁποιονδήποτε ἀφέντη πρωθυπουργό.

Συνέχεια





Χώρα ποὺ σάπισε καὶ χρειάζεται …ὁλικὴ ἐπαναφορά!!!

Γιὰ κάθε ἔναν ποὺ δέρνει στὸν δρόμο πολιτικούς, ποὺ θεωρεῖ ὅτι βλάπτουν τὴν πατρίδα, ὑπάρχουν πενήντα φιλήσυχοι ποὺ ἔχουν ἤδη παραιτηθῆ, ἀποσυρθῆ καὶ ἰδιωτεύουν στὰ σπίτια τους, ἔχοντας χάση τὴν ἐμπιστοσύνη τους στὰ δημόσια πρόσωπα καὶ στοὺς θεσμούς.

Συνέχεια





Χειραγώγησις μὲ …«ψυχοπονιάρικα» προσχήματα!!!

Τὸ ἔχω πῆ πολλὲς φορές, ὅτι τὸ πιὸ ἀποτελεσματικὸ τέχνασμα γιὰ τὴν χειραγώγηση τῆς κοινῆς γνώμης στὰ χρόνια τῆς κρίσεως ἦταν ἡ ἐπίκλησις ἀνθρωπιᾶς καὶ μεγαθυμίας σὲ σχέση μὲ τὴν κατσίκα τοῦ γείτονος.

Μὲ ἄλλα λόγια τὸ γλυκερὸ καὶ ψυχοπονιάρικο παραμύθι, ποὺ παρουσίαζε ψευδῶς τὴν κοινωνία ὡς ἐνιαῖο σῶμα καὶ ἐπεχειροῦσε νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν δῆθεν ἑνότητά της, ἐπικαλούμενο τὴν ἀνάγκη ἀποφυγῆς τοῦ «κοινωνικοῦ αὐτοματισμού», ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου θὰ κινδυνεύαμε (καὶ καλά) νὰ στραφοῦμε ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου. Συνέχεια