Φθόριον, ἕνα ποντικοφάρμακο στὰ δόντια μας!

Ἔχουμε ἀσχοληθεῖ στὸ παρελθὸν μὲ τὸ φθόριον ἀλλὰ εἶναι θέμα ποὺ καίει. 
Οὐδεῖς ἀπὸ τοὺς «ἐπιστήμονες» ἀσχολοῦνται σοβαρά.  
Οἱὀδοντίατροι ἐξακολουθοῦν καὶ τὸ χρησιμοποιοῦν γιὰ φθορίωσι.
Τὸ νερό μας εἶναι ἀπολύτως δηλητηριασμένο ἀπὸ αὐτό, καθῶς καὶ οἱ τροφές μας…
Καὶ οἱ περισσότεροι ἀγνοοῦν τὰ στοιχειώδη… Συνέχεια →

Ἂχ αὐτὰ τὰ ἐμφυτεύματα!


Ἡ ἀνάγκη μας νὰ ἀρέσουμεμ γιὰ αὐτὸ ποὺ βλέπουν οἱ ἄλλοι καὶ οὐδέποτε γιὰ αὐτὸ ποὺ εἴμαστε…
…ἤ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμαστε… 

Ἡ ἀνάγκη μας νὰ κρατηθοῦμε ἀπὸ ἕνα σῶμα φθαρτό, βρωτό,  πρόσκαιρο…
Ἡ ἀνικανότης μας νὰ ζήσουμε καταντᾶ γελοῖα… Ἀπάνθρωπος…

Στὴν Γαλλία τὰ ἐμφυτεύματα ἐλἐγχονται γιὰ τὸ πόσο ἀσφαλῆ εἶναι, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην, πρέπει νὰ ὑπάρχουν.. Ἡ ματαιοδοξία βλέπετε.…

Συνέχεια →

Τὸ ἐξασθενὲς χρώμιον στὸ ποτήρι μας!

Μία ἀκόμη ἔρευνα ποὺ ἀποδεικνύει τὴν ὁλιγωρία τῶν ἀρχῶν καὶ πολὺ περισσότερο τῶν ὑπευθύνων, γιὰ τὴν ὑγεία τῶν πολιτῶν. 

Ἐξασθενὲς χρώμιον στὰ ποτήρια μας ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὰ ἐμφιαλωμένα νερά.
Χλώριον καὶ φθόριον ἐπίσης…
Κι ὅλα αὐτά γιατί; 
Γιά νά προστατεύσουν τί;
Συνέχεια →

Ταυτίζεται μέ τό τέλος ὁ ἐγκεφαλικός θάνατος;

Γράφει ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ*

 O θάνατος είναι ένα βιολογικό φαινόμενο και πρέπει να έχει εφαρμογή σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς, φυτικούς και ζωικούς. Τα κριτήρια του θανάτου, όμως, εί­ναι δυνατόν να είναι διαφορετικά για τους διά­φορους οργανισμούς. Το κατάλληλο κριτήριο θανάτου για τα θερμόαιμα ζώα είναι η οριστική διακοπή της κυκλοφορίας οξυγονωμένου αίμα­τος, η οποία ακολουθείται από απώλεια της ακεραιότητας των κυτταρικών μηχανισμών από τους οποίους εξαρτάται η ζωή και από την έναρξη της αποσύνθεσης.

Ο θάνατος των ανθρώπων είναι ένα αντι­κειμενικό βιολογικό φαινόμενο και είναι δυ­νατόν να ορισθεί ως η αμετάκλητη διακοπή της λειτουργίας του οργανισμού, θεωρουμέ­νου ως ενιαίου όλου. Το κατάλληλο κριτήριο διάγνωσης του θανάτου στον άνθρωπο είναι η μη αναστρέψιμη διακοπή της κυκλοφορίαςοξυγονωμένου αίματος.

Όπως είναι γνωστό, μέχρι το έτος 1968 το κριτήριο διάγνωσης του θανάτου του αν­θρώπου ήταν η μη αναστρέψιμη διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος και της αναπνευστι­κής λειτουργίας. Το έτος  Συνέχεια →

Κι ἄλλο βακτήριο!

Τελικῶς στὶς ἡμέρες μας θὰ δοῦμε πάρα πολλά!

Τόσα ποὺ δὲν  θὰ τὰ κατανοοῦμε πλέον!

Ἡ παρουσίασις ἑνὸς νέου βακτηρίου δὲν εἶναι κάτι ἁπλό καὶ σίγουρα δὲν εἶναι κάτι ποὺ περνᾶ ἀπαρατήρητον.

Κι ὅλα αὐτά φυσικὰ σὲ μίαν περίοδο ποὺ ἤδη μᾶς ἔχουν «προετοιμάσει» γιὰ τὴν ὕπαρξιν νέων ἀσθενειῶν ποὺ δὲν θεραπεύονται. 

Συνέχεια →

Πῶς δραπετεύει ἕνας ἰός ἀπό κάποιο ἐργαστήριο;

Τό βάζει στά πόδια;

Τόν βοηθοῦν κάποιοι νά φύγῃ;

Ἢ μήπως τόν πετοῦν στά σκουπίδια;

Τώρα κάποιοι ἰσχυρίζονται πὼς σταματοῦν τὰ πειράματα γιὰ τὸν ἰὸ Η5Ν1, διότι φοβοῦνται τὴν πιθανότητα διαφυγῆς του! (Ναί, θὰ σηκωθῇ μόνος του νὰ κόβῃ βόλτες στὸν πλανήτη… Δὲν θὰ χρειασθῇ βρωμόχερο ἀνθρωποειδοῦς λέμε…!!!)

Ὠραῖα ἠθικὴ πάντως! Συνέχεια →