Τὸ πανέμορφον τῆς ἐρεύνης, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ εὕρημα ποὺ καταδεικνύει γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ τὴν μεγάλη μας ἄγνοια ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἔργα τῶν προγόνων μας.Πόσα δὲν ξέρουμε; Καὶ πόσο ἀνόητοι φαινόμαστε ὅταν καταλήγουμε σὲ σαθρὰ συμπεράσματα μὲ τὰ ὁποῖα τοποθετοῦμε τοὺς παπποῦδες μας στὴν σφαίρα τῆς ἀγνοίας;
Τώρα τελευταῖα διαβάζω ὅλο καὶ συχνότερα ἄρθρα σὲ ἐπιστημονικὲς στῆλες γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ὅλα αὐτὰ συμπλέουν σὲ μίαν «βάσι» ποὺ λέγεται «ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἀφρική». Ἡ ὁποία, κατ’ αὐτοὺς πάντα, εἶναι δεδομένη.
Διαφωνῶ παντελῶς. Ἐπιστημονικὰ τὸ στηρίζω στὰ ὅλο καὶ περισσότερα εὑρήματα ποὺ βλέπουν τὸ Συνέχεια
Η ηχητική των αρχαίων θεάτρων που θαυμάζουμε σήμερα εξασφαλιζόταν με τα αντηχούντα αγγεία που βρίσκονταν κάτω από τα σκαλιά του κοίλου και τα σκηνικά άλλαζαν σχεδόν αυτόματα, όπως αποδεικνύει η πρόσφατη ανασκαφική έρευνα στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου. Η τεχνολογία του Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου, και ιδιαιτέρως το Θέατρο του Δίου, έχει απασχολήσει τον αρχιτέκτονα, καθηγητή του ΑΠΘ Γιώργο Καραδέδο. Ο ίδιος μας είπε ότι «τα αντηχούντα αγγεία τοποθετούνταν σύμφωνα με έναν μαθηματικό υπολογισμό σε κόγχες κάτω από τα σκαλιά του κοίλου, διηρημένα σε αγγεία τέταρτης, πέμπτης, όγδοης και διπλής όγδοης, σύμφωνα με τις αντηχήσεις τους στις διάφορες νότες. Όταν η φωνή των ηθοποιών, περιβάλλοντας τα αγγεία, που είναι στον ίδιο τόνο με αυτήν, προκαλεί την αντήχησή τους, γίνεται πιο δυνατή, πιο καθαρή και πιο μεγαλεπήβολη».
Όλα ξεκίνησαν όπως φαίνεται από Συνέχεια
Γιατί ἐγώ τὴν παρακάτω πληροφορία τήν ἐγνώριζα; Γιατί πρέπει νὰ περνᾶμε πάντα μέσα ἀπὸ τὴν ἄρνησι καὶ τὴν ἀποπομπὴ τῶν πληροφοριῶν καὶ τῶν γνώσεων ποὺ λαμβάνουμε ἀπὸ τοὺς προγόνους μας; Τί στὸ καλό; Μήπως εἴμαστε ἀρκούντως ἠλίθιοι γιὰ νὰ μή μποροῦμε νὰ ἀναγνωρίσουμε τὶς ἀλήθειες;
Φιλονόη.
Υ.Γ. Ὀ Στράβων ὑπέθεσε ἢ ἐγνώριζε;
Ὅποιος μελετᾶ κείμενα ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων, ὅποιος ἀσχολεῖται μέ τόν τρόπο ζωῆς των ἤ διαβάζει Ἑλληνική Ἱστορία ἀνακαλύπτει καί μαθαίνει πολλά ἀκόμη καί γιά τόν σημερινό τρόπο ζωῆς ἤ λύνει πολλές ἀπορίες πού γεννοῦνται καθημερινῶς. Τό σίγουρο εἶναι ὅτι οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι τίποτα δέν ἄφηναν στήν τύχη. Στά πάντα, ὅπως εἶναι γνωστό ὑπῆρχε μιά σχέσις. Εἶναι πολλές οἱ συμπτώσεις γιά νά εἶναι τυχαῖες. Τό παρακάτω ἄρθρο σέ αὐτές τίς συμπτώσεις ἀναφέρεται…… Συνέχεια
