«Τι θα γούσταραν τρελλά δηλαδή; Να βγει κλαίγοντας “δεν ξέρω πώς έγινε, ήταν καλό παιδί, δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα» ;
Αυτά κι άλλα πολλά, θα διαβάσετε στο κείμενο (που επισυνάπτω μετά τον σχολιασμό μου), του κ. Οδυσσέα Ιωάννου, με τίτλο « Ρωμανέ, είμαι μαζί σου».
Στο εν λόγω κείμενο, ο συγγραφέας, αναρωτιέται για ποιό λόγο κανιβάλησαν τους γονείς των (γιαλατζί) επαναστατών, όταν βγήκαν οι ίδιοι δημοσίως να υπερασπιστούν τους Τσέ με τα Καλάσνικώφ, που έφεραν στην κοινωνία.
Πολύς λόγος γίνεται τά τελευταῖα χρόνια γιά τό ποῦ εὑρίσκεται ὁ τάφος ἤ ἡ σορός τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Τό πιθανότερο εἶναι ὅτι κάποιοι γνωρίζουν, ὅπως πολύ πιθανόν εἶναι ὅτι δέν θέλουν νά γίνη γνωστή ἡ θέσις του. Γιατί; Πότε ἐξαφανίστηκε ὁ τάφος; Ποιές ἦταν οἱ πολιτικοθρησκευτικές συνθῆκες τῆς ἐποχῆς; Ποιός εἶχε κίνητρο νά τόν ἐξαφανίση; Ποιοί δέν θέλουν νά ἀλλάξουν τά δεδομένα τῆς Ἱστορίας; Ποιοί δημιουργοῦν ἐμπόδια καί ἐξαφανίζουν στοιχεῖα;
Σήμερα δέν ὑπάρχει καί δέν πρόκειται νά ξαναγεννηθῆ ἕνας Μέγας Ἀλέξανδρος. Ὅμως…. Συνέχεια
