«Ρωμανέ, ΔΕΝ εἶμαι μαζί σου!»

«Ρωμανέ, ΔΕΝ εἶμαι μαζί σου!»

«Τι θα γούσταραν τρελλά δηλαδή; Να βγει κλαίγοντας “δεν ξέρω πώς έγινε, ήταν καλό παιδί, δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα» ;

Αυτά κι άλλα πολλά ,θα διαβάσετε στο κείμενο (που επισυνάπτω μετά τον σχολιασμό μου),του κ. Οδυσσέα Ιωάννου,με τίτλο « Ρωμανέ, είμαι μαζί σου».

Στο εν λόγω κείμενο, ο συγγραφέας, αναρωτιέται για ποιό λόγο  κανιβάλησαν τους  γονείς των (γιαλατζί) επαναστατών, όταν βγήκαν οι ίδιοι δημοσίως να υπερασπιστούν τους Τσέ με τα Καλάσνικώφ, που έφεραν στην κοινωνία.

Ναι κύριε Ιωάννου, που είστε μαζί με τον Ρωμανό (και τους γονείς τους) θα γουστάραμε τρελλά να βγουν οι μανάδες τους και να ζητήσουν δημοσίως, έστω μια συγνώμη για τα εγκλήματα κατά της κοινωνίας που έκαναν τα βλαστάρια τους !!

Μια συγνώμη κι όχι να προκαλούν την κοινή γνώμη λέγοντας χωρίς ίχνος τσίπας, ότι είναι υπερήφανοι για τους αναρχικούς γιούς τους, επειδή  επαναστάτησαν κατά  του σάπιου συστήματος κλέβοντας αμάξια και ληστεύοντας τράπεζες με Καλάσνικωφ και  πόσο υπερήφανοι είναι για τα παιδιά τους, που ενώ ξέρουν πολύ καλά πολεμικές τέχνες, δεν έκαναν χρήση της γνώσης αυτής, στέλνοντας τρεις αστυνομικούς στο νεκροτομείο.

Αυτό περιμέναμε και όταν θα έκλειναν οι κάμερες ας πήγαιναν να κανακέψουν τους λεβέντες τους, εφόσον τους υποστηρίζουν!!

Αυτό θα έκανα εγώ, που έχω παιδί στην ηλικία ακριβώς του Ρωμανού, άρα θα μπορούσε να ήμουν εγώ στην θέση της μάνας του και  κατηγορούνταν το παιδί μου για σωρεία σοβαρών εγκλημάτων.

Σε κανέναν Ευαγγελάτο και σε κανέναν Πρετεντέρη δεν θα έδινα καμμία εξήγηση, παρά θα ζητούσα δημοσίως συγνώμη, που απέτυχα παταγωδώς ως γονιός και έφερα έναν εγκληματία στον κόσμο.

Γιατί μέσα στην κοινωνία ζούμε κι όχι στα βουνά και αν οι πράξεις μας ή των παιδιών μας, έβλαψαν την κοινωνία, τότε είναι αισχρή πρόκληση να υποστηρίζω τις πράξεις αυτές δημοσίως μόνο και μόνο επειδή είμαι γονιός! (και δεν θεωρώ εαυτόν καθόλου «γαμάτη» μάνα-όπως αναφέρετε κάπου στο κείμενό σας, απλά θεωρώ πως ο  γονιός δεν πρέπει να είναι άνευ όρων πουθενά!!).

Γιατί με την δική σας λογική και η μάνα του δολοφόνου της Ξάνθης που βίασε κι έκαψε την κοπέλα, θα έπρεπε να  βγεί δημοσίως και κόντρα στην κατακραυγή του κόσμου να δηλώσει συμπαράσταση στον γιόκα της, έτσι δεν είναι;;

Να του δώσει και μια αγκαλίτσα, να τον παρηγορήσει κιόλας!!
Και η μάνα του Πακιστανού που «δολοφόνησε» την μικρή Μυρτώ;;

Δεν βαριέσαι…το πουλάκι μας να είναι καλά κι ας έκανε όποιο έγκλημα ήθελε!!

Ποια η διαφορά του εγκλήματος;

Ό,τι ο Ρωμανός και η παρέα του -δεν πρόλαβαν-να σκοτώσουν;;

Με μαθηματική ακρίβεια, στον επόμενο τόνο θα γίνονταν κι αυτό και κάποιος «μπάτσος γουρούνι, δολοφόνος» θα έπεφτε νεκρός από τους «επαναστάτες»!!!

Εν κατακλείδι κ.Ιωάννου, πιθανώς η στάση του γονιού δημοσίως, δεν μπορεί  να είναι  politically correct, αλλά correct πρέπει να είναι οπωσδήποτε!

Σεμέλη

 

“Ρωμανέ, είμαι μαζί σου!”

του Οδυσσέα Ιωάννου

«Ρωμανέ, ΔΕΝ εἶμαι μαζί σου!»2Βγάζω το καπέλο στους γονιούς που υπερασπίζονται τα παιδιά τους. Μου αρέσει αυτή η πάστα ανθρώπων. Μπορεί να συμφωνούν, μπορεί να διαφωνούν, μπορεί να έχουν προσπαθήσει μάταια να τα αποτρέψουν, μπορεί και όχι, όμως όταν γίνονται οι πράξεις, είναι εκεί και λένε “είμαι μαζί σου παιδί μου”. Απορώ με όσους κανιβάλισαν τις μανάδες των συλληφθέντων στην Κοζάνη. Τι τους ζητούσαν δηλαδή; Πολιτική ανάλυση; Επιστημονικές τοποθετήσεις επάνω στην θεωρία της κινηματικής βίας και της τρομοκρατίας; Οικογενειακή μεταμέλεια;

Ζητάς από την μητέρα ενός ανθρώπου γονατισμένου, χτυπημένου, με κατεστραμμένο μέλλον, να κρατήσει ίσες αποστάσεις; Ανάμεσα στο παιδί του και σε όσους “αποκηρύσσουν την βία από όπου κι αν προέρχεται;”

Τι θα γούσταραν τρελά δηλαδή; Να βγει κλαίγοντας “δεν ξέρω πώς έγινε, ήταν καλό παιδί, δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα”; Να ζητήσει έλεος και να προσπαθήσει δημόσια να τα νουθετήσει; Δηλαδή, να τα προδώσει δια της αποστασιοποίησης!

Να παραδεχτεί τα λάθη του παιδιού της, σε ζωντανή σύνδεση με Πρετεντέρη, Ευαγγελάτο και Παναγιωταρέα; Γιατί; Για να δώσει το καλό παράδειγμα στις άλλες μάνες, να προσέξουν τα δικά τους παιδιά μην πέσουν στην πρέζα; Έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνουν. Αυτό που είχαν ανάγκη εκείνη τη στιγμή να ακούσουν τα παιδιά τους. Πως οι μητέρες τους είναι εκεί, μαζί τους. Ίσως όχι απαραίτητα μαζί με τις πράξεις τους αλλά μαζί με τα κορμιά τους, την ψυχή τους. Τα παιδιά τους ήταν το μοναδικό τους ακροατήριο εκείνες τις ώρες, όχι η κοινωνία.

Όταν μια μάνα επισκέπτεται τον -ακόμη και- δολοφόνο γιο της στην φυλακή, δεν του χώνει πέντε χαστούκια, αλλά του δίνει μια αγκαλιά. Και συμπονάει απίστευτα και την μάνα του θύματος, αλλά ο καθένας τον σταυρό του… Ο δικός της είναι το παιδί της.

Υ.Γ. Προσπαθώ να δω και την άλλη πλευρά μιας και είναι πολύ της μόδας η διαφήμιση των “αντικειμενικών” και “ψύχραιμων” ματιών.

Και σκέφτομαι αν θα έλεγα τα ίδια αν έβγαιναν οι μανάδες των “άλλων παιδιών”,  που μαχαίρωσαν για πλάκα τον μετανάστη και έλεγαν πως είναι περήφανες για τα παιδιά τους και τα στηρίζουν.

Τα ίδια θα έλεγα.

Η κοινωνία θα κάνει ό,τι είναι να κάνει, η δικαιοσύνη θα κάνει ό,τι είναι να κάνει, η Ιστορία θα κάνει ό,τι είναι να κάνει, αλλά η μάνα μόνο έναν δρόμο έχει. Ο οποίος σίγουρα δεν είναι ο politically correct.

Το τί γίνεται μέσα σε ένα σπίτι δεν το ξέρει κανένας. Το τί θα του πει κατ΄ ιδίαν στο κελί, δεν έχει καμία υποχρέωση να το μοιραστεί μαζί μας.

Και η επίρριψη ευθυνών για το πώς τα μεγάλωσε, με ποιες αξίες και άλλα τέτοια εύκολα και φιλολογικά, από πρόχειρους δικαστές και προφανώς γαμάτους γονιούς, είναι εντελώς δευτερεύοντα, μπροστά στην ανάγκη που έχει ένας κατηγορούμενος -πόσο μάλλον εικοσάχρονος- να κοιτάξει μέσα σε ένα εχθρικό ακροατήριο και να βρει δύο μάτια, της μάνας του, που θα του πουν από μακριά “μην φοβάσαι, εγώ τουλάχιστον είμαι μαζί σου!”.

*Μόνο σε ένα πράγμα θέλω να απαντήσω, επειδή ορισμένοι το χόντρυναν λίγο και ο δικός τους φανατισμός τους οδήγησε στο να μου καταλογίσουν φιλική στάση στην τυφλή βία, και ιδεολογική ευθύνη στην υπόθαλψή της (!), τους παραπέμπω στο κείμενο της 15-10-2012 “Θα σε κυνηγάει το αίμα”. Φυσικά δεν έχετε καμία υποχρέωση να έχετε διαβάσει ό,τι έχω γράψει -δεν είμαι ο Φουκώ- απλά για να συμπληρώσετε κάπως την εικόνα σας για την άποψή μου, αν αυτή σας ενδιαφέρει.

(Visited 54 times, 1 visits today)




Leave a Reply