Τυχερός…

Τυχερός...Ἀνεμοδέρνουν μέρα νύκτα ἀπάνου
σὲ στύλους σταυροσήμαδα φτερά σου,
νὰ γελιέσαι πὼς εἶν᾿ Ἑλλάδα ὁ τόπος.

Μὰ δίπλα τ᾿ ἀγκαλιάζει νὰ τὰ σπάσῃ
τοῦ ξένου ἡ ἀστερομάτισσα κατάρα.
Ἂν φαρμάκωνε μόνη τὸν ἀέρα,
ἴσως, ραγιᾶ νὰ ξύπναες κάποιαν ὥρα:
«Στὴ χώρ᾿ αὐτὴ ποὺ τήνε λέω δικιά μου
ξένος εἶμαι καὶ τυχερὸς ποὺ ζῶ!»

Κώστας Βάρναλης
(Πύργος Βόρειας Θράκης, 14 Φεβρουαρίου 1884 – Ἀθήνα, 16 Δεκεμβρίου 1974)

(Visited 58 times, 1 visits today)




Leave a Reply