Λίγα λουλούδια κι ἕνα δάκρυ μόνον ἀπὸ τοὺς πραγματικοὺς βετεράνους…

Πλησιάζει ἡ Μαύρη Ἐπέτειος τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς…

Πάλι οἱ ἐπαγγελματίες βετεράνοι θὰ πάρουν τὰ μπαϊράκια τους καὶ θὰ πᾶν νὰ καταθέσουν στεφάνια καὶ θὰ στριμωχθοῦν νὰ φωτογραφηθοῦν μὲ τοὺς ἐπισήμους, πού, κάνοντας ἀγγαρεία, θὰ κυττοῦν τὸ ῥολόϊ  τους, ἀναρωτώμενοι γιὰ τὸ πότε θὰ περάσῃ ἡ ὥρα νὰ ἐπιστρέψουν στὸ σπίτι τους, χαμογελώντας ἀμήχανα, δεξιὰ κι ἀριστερά…

Καὶ οἱ ἀληθινοὶ βετεράνοι, ποὺ ἀκόμη τὰ ῥουθούνια τους ἔχουν τὴν μυρωδιὰ τῆς μπαρούτης.. καὶ τὰ αὐτιά τους τὸν ῥόγχο τοῦ συμπολεμιστοῦ τους, δίπλα τους, ποὺ ἔφευγε ἀπὸ τὴν ζωὴ γιατὶ ἡ σφαῖρα τὸν βρῆκε στὸ συκώτι… θὰ πιοῦν ἀμίλητοι τὸν καφέ τους στὸν καφενὲ τῆς γειτονιᾶς τους, κυττώντας κι αὐτοὶ τὸ ῥολόι τους, γιὰ τὸ πότε θὰ περάσῃ ἡ ὥρα, νὰ φύγουν οἱ ἐπίσημοι ἀπὸ τὸ Ἡρῷον τῆς πλατείας, γιὰ νὰ πᾷν οἱ ἴδιοι, τὸ ἴδιο δακρυσμένοι ὅπως κάθε φορὰ σὰν αὐτὴν τὴν ἡμέρα, ἀμέσως μετὰ νὰ  καταθέσουν ἕνα λουλούδι …ἕνα μοναχικὸ λουλούδι ἐμπρὸς στὸ ἄγαλμα γιὰ τὸν συμπολεμιστὴ ποὺ δὲν ἦταν τυχερὸς καὶ ἔφυγε ἀπὸ τὴν ζωὴ τότε….
‘Ἡ μήπως ἦταν;;;

Δημητριάδης Κωνσταντῖνος

(Visited 71 times, 1 visits today)




Leave a Reply