Διαρκῶς ἀπούσα ἡ ἡγεσία τῆς χώρας…

Γιὰ τὴν κηδεία τοῦ ταξιάρχου Παπαμελετίου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὄλη ἡ ἠγεσία ἀπουσίαζε…

Δὲν πῆγαν στὴν κηδεία τοῦ ἥρωος τῆς Κύπρου
(τοῦ Εὐθυμίου Πέτρου)

«Ἔβγαλαν τὴν ὑποχρέωση» μὲ λίγα στεφάνια

Δύο ἀγήματα ἀποδόσεως τιμῶν συνόδευσαν τὸν ταξίαρχο Γεώργιο Παπαμελετίου στὴν τελευταία του κατοικία. Τὸ ἕνα ἦταν τὸ «ἐπίσημο» ποὺ ἔστειλε τὸ ΓΕΣ, σύμφωνα μὲ τὰ προβλεπόμενα. Τὸ ἄλλο ἦταν οἱ συμπολεμιστές του, οἱ «Κομμάντος ’74», ποὺ φόρεσαν πάλι τὶς στολές τους, γιὰ νὰ τιμήσουν τὸν διοικητή τους. Γενεὲς καταδρομέων ἦσαν ἐκεῖ. Ὄχι ὅμως καὶ οἱ ἡγεσίες. Οὔτε ἡ στρατιωτική, οὔτε ἡ πολιτική. Τί ἦταν τό σημαντικότεερο πού εἶχαν νά κάνουν καί δέν βρῆκαν τόν δρόμο γιά τόν Ἀσπρόπυργο νά πᾷν καί νά τιμήσουν τόν ἥρωα τῆς Κύπρου; 

Δύο ὑπουργοὶ καὶ τέσσερις ἀρχηγοὶ Γενικῶν Ἐπιτελείων συγκροτοῦν αὐτὴν τὴν ἡγεσία. Ἦσαν ὅλοι ἀπησχολημένοι; Αἰσθάνθηκαν ὅτι ἦταν ἀρκετό νά στείλουν τό ἄγημα, τήν ἀντιπροσωπεία καί τήν μπάντα, ποὺ προβλέπουν οἱ στρατιωτικοί κανόνες; Θεώρησαν ὅτι στέλνοντας μερικά στεφάνια «ἔβγαλαν τήν ὑποχρέωση»;Ὁ ἐκλιπὼν δὲν εἶχε ἀνάγκη οὔτε τὰ ἀγήματα, οὔτε τὰ στεφάνια τους. Τοῦ ἦταν ἀρκετὴ ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἀνδρῶν ποὺ πολέμησαν ὑπὸ τὶς διαταγές του.  Τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ἴσως τὸν εἶχαν ξεχάση, μέχρις ὅτου τὸ ἄγγελμα τοῦ θανάτου ἀνεκάλεσε μνῆμες τοῦ 1974.

Ἐὰν δὲν ἦταν ὁ Παπαμελετίου, ἴσως οἱ καταδρομεῖς μας νὰ μὴν εἶχαν λάβη ἐγκαίρως τὶς θέσεις τους. Ἐὰν δὲν ἦταν ὁ Παπαμελετίου, ἴσως τὸ ἀεροδρόμιο τῆς Λευκωσίας νὰ τὸ εἶχαν πάρη οἱ Τοῦρκοι. Ἔχουν κάτση ποτέ οἱ σημερινοί στρατηγοί νά ἀναλογισθοῦν τί θά ἔκαναν οἱ ἴδιοι ἐάν εἶχαν εὑρεθῆ στήν θέση του;

Οἱ ἥρωες δὲν χρειάζονται τὴν τυπικὴ ἀναγνώριση ποὺ μπορεῖ νὰ δίδουν οἱ νόμοι τῶν ἀνθρώπων. Ἄλλωστε καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἡρωϊκές τους πράξεις δὲν ἐκρίθησαν ἐπαρκεῖς, γιὰ νὰ φθάσῃ ὀ ταξίαρχος Παπαμελετίου σὲ ἡγετικὲς θέσεις, δίδει καὶ τὸ μέτρο τῆς ἀξίας τοῦ πολιτικοῦ καὶ στρατιωτικοῦ μας συστήματος. Ἴσως τὸ ἀνάστημά του νὰ ὑπερέβαινε τὴν ἀνεπάρκειά τους.

ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα ΕΣΤΙΑ 
διὰ μέσου Κοινοῦ Παρονομαστοῦ

Τὸ ἴδιο εἴδαμε καὶ στὴν κηδεία τοῦ ἀειμνήστου ταξιάρχου Παναγιώτη Σταυρουλοπούλου.

Τί κοινό εἶχαν ὁ Παπαμελετίου μέ τόν Σταυρουλόπουλο; 
Καῖ οἱ δύο πολέμησαν τὸ 1974 τὸν Τοῦρκο κι ἐπροστάτευσαν τὴν τιμὴ τῶν Ἑλληνικῶν Ὅπλων, σὲ μίαν προδομένη Κύπρο!
Καὶ οἱ δύο ἀπεστρατεύθησαν προώρως.

Τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ οἱ δύο ἐπολέμησαν μὲ λύσσα, κάποιοι οὐδέποτε τοὺς τὸ ἐσυγχώρησαν!

Δημητριάδης Κωνσταντῖνος 

(Visited 144 times, 1 visits today)




Leave a Reply