Λίγο λίγο ξυπνᾶ μέσα μας ἡ Πατρίς…

Μακεδονία τὴν λὲν τὴν …σφαλιάρα ποὺ φάγαμε… Μακεδονία…
Ἀπὸ τὶς Πρέσπες καὶ μετά, μὰ στὴν πραγματικότητα ἀπὸ τὴν στιγμὴ ἐκείνη ποὺ καταλάβαμε πὼς σὲ ὅλα μᾶς ἔχουν ξεπουλήση, στραφήκαμε μόνον ἐκεῖ ποὺ ἔπρεπε ἐξ ἀρχῆς νὰ στραφοῦμε: σὲ ὅσα μᾶς ἑνώνουν καὶ συνιστοῦν Πατρίδα.

Ἡ σημαία τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα… Σημαία σύμβολον ποὺ ἑνώνει τὰ κομμάτια ἑνὸς χαμένου ΠΑΖΛ…

Τί κι ἐάν μᾶς πιέζουν γιά νά μᾶς χειραγωγήσουν;
Τί κι ἐάν ὅλα τά κομματόσκυλα καί ὅλα τά μασσωναριά τρέχουν νά μᾶς …συμπαρασταθοῦν;
Τί κι ἐάν ἡ προπαγάνδα κορυφώνεται αὐτόγελοιουμένη;
Ἡ Μακεδονία μᾶς ξύπνησε, μᾶς ζωντάνεψε καὶ μᾶς βοήθησε νὰ δοῦμε τὸν σκοπό…
Μάλιστα, εἰδικῶς τώρα, ποὺ νέα παιδιά, ἀπὸ ἀκρὴ σὲ ἄκρη της, βροντοφωνάζουν γιὰ τὴν Ἑλληνικότητά τους, εἶναι πράγματι νὰ τοὺς κλαῖς ὅλους αὐτοὺς τοὺς σαλτιμπάγκους…

Παιδιὰ λοιπόν… Ναί, παιδιά… Στὴν Κατερίνη…

Νέα παιδιά…

Νέα παιδιὰ καὶ στὸ Κιλκίς…

Ἔχουν καθοδηγητές εἴπατε; Σκασίλα μου… Ἐννοεῖται πὼς θὰ ἔχουν καθοδηγητές, ἀλλὰ ἐννοεῖται ἐπίσης πὼς μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς νέες συνθῆκες θὰ διαμορφωθοῦν ἄλλες συνειδήσεις. Ὄχι αὐτὲς οἱ «ἐθνικιστικῶν κραυγῶν» συνειδήσεις ποὺ ἐπιδιώκονται, ἀλλὰ κάτι ἄλλο, πιὸ σπουδαῖο. Μόνον ποὺ εἶναι ἀκόμη ἀρχὴ γιὰ νὰ τὸ προσδιορίσουμε ἐπακριβῶς. Ἁπλῶς θὰ παρατηροῦμε τὶςἐξελίξεις τοῦ …φαινομένου καὶ θὰ ξυπνήσουμε, κάποιαν ἡμέρα, μὲ μίαν πλειοψηφία ποὺ στὴν καρδιά της θὰ ἔχη Πατρίδα.

Καί τά σαπρόφυτα; Πῶς ἀντιδροῦν; Πῶς θά ἀντιδράσουν…; Θά ἀντιδράσουν; Καί πῶς;
Μά, ἐννοεῖται πὼς δάκτυλος τῶν σαπροφύτων εἶναι καὶ τὸ παραπάνω σκηνικό, ἀλλὰ οὐδεὶς γνωρίζει σὲ ποιὸν βαθμὸ θὰ μπορέσουν, ἐὰν μπορέσουν, νὰ τὸ ἐλέγξουν. Οὔτε καὶ γνωρίζουν δῆλα δὴ τὸ τί μπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ αὐτὴ ἡ νέα κατάστασις, ὅλα τὰ σαπρόφυτα τοῦ πλανήτου μαζεμένα, μαζὺ μὲ τοὺς συμβούλους τους καὶ τοὺς παρατρεχαμένους τους. Φωτιὲς ἅναψαν μόνοι τους καὶ σημεῖο νὰ στρώσουν τοὺς κ@λους τους δὲν ἔχουν πιά.

Ἂς περιμένουμε…
Τώρα ἀρχίζουν τὰ καλὰ καὶ τώρα ἀρχίζουν τὰ δυσκολότερα.

Φιλονόη 

Σημείωσις

Ἐννοεῖται πὼς κάθε πρᾶξις ὑπὲρ τῆς Μακεδονίας, κάθε σκέψις, κάθε διαδήλωσις θυμίζει ἕναν ἀπὸ τοὺς πρωτεργάτες τῶν συλλαλητηρίων… Ἐννοεῖται αὐτό, δὲν χρειάζεται καὶ νὰ λέγεται συνέχεια…

 

(Visited 145 times, 1 visits today)




One thought on “Λίγο λίγο ξυπνᾶ μέσα μας ἡ Πατρίς…

  1. Ἄχ, βρὲ Φιλονόη μας, πολὺ ὡραῖα τὰ λές! Καὶ ἐξαιρετικὴ ἀνάλυση! Τί νὰ σοῦ πῶ [τὸ τί πάντοτε μὲ ΟΞΕΙΑ!]. Θὰ προσπαθήσω/προσπαθήσουμε νὰ δῶ/δοῦμε τὸ τέλος τῶν ἀνθρωπόσχημων ἀπορριμμάτων.

Leave a Reply