Γάργαρα νερὰ ποὺ χάνονται λόγῳ ἀδιαφορίας

Ἀνέκαθεν στὸ Πήλιο, χειμῶνα καλοκαίρι, ἔτρεχαν ἐλεύθερα γάργαρα, κρύα καὶ πεντακάθαρα νερά. Νερὰ ποὺ ἐὰν ἔπινες μετὰ τὸ φαγητό, χώνευες γρήγορα. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ σήμερα….

Ἐν τῷ μεταξὺ στὸ Βόλο (στὸν τόπο ποὺ γεννήθηκα καὶ μεγάλωσα), τὸ νερὸ δὲν πίνεται καὶ ὅλοι εἶναι μὲ τὰ ἐμφιαλωμένα… Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κάποιος ἰδιοφυΐα γιὰ νὰ σκεφθῇ ὅτι αὐτὰ τὰ νερὰ θὰ μποροῦσαν νὰ τὰ ἐκμεταλευθοῦν εἰς ὄφελος τῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν…

Ἀντ’ αὐτοῦ, τί λέτε ὅτι συμβαίνει;
Ἕνα μεγάλο μέλος τῶν τρεχουμένων νερῶν χύνεται στὴν θάλασσα, ἐνῶ ἕνα ἄλλο ὁδηγεῖται στὴν βιομηχανικὴ ζώνη ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, γιὰ νὰ πλένονται οἱ χῶροι τῶν ἐργοστασίων !!!…

Μόνον στὴν χώρα μας θὰ μποροῦσε νὰ συμβαίνῃ κάτι τέτοιο…

Δρογώσης Ἀνδρέας

(Visited 173 times, 1 visits today)




Leave a Reply