Εἶναι περίεργο τὸ νὰ διαβιοῦμε σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ ὅλα τὰ σκιάζει ἠ φοβέρα, ἡ παραπληροφόρησις καὶ τὸ ψέμμα.
Εἶναι τόσα πολλὰ αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ ἀμφισβητήσουμε, ποὺ τελικῶς παραμένουμε, τὶς περισσότερες φορές, ἀδρανεῖς καὶ μουδιασμένοι, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ φιλτράρουμε τὶς πληροφορίες ποὺ μᾶς παρουσιάζονται. Κι ἐπεὶ δὴ αὐτὲς οἱ πληροφορίες, κατὰ μεγάλο μέρος, διαθέτουν ἰσχυρὰ στοιχεῖα προπαγάνδας, καταλήγουμε ἤ ὡς ἀρνητὲς ἤ ὡς …συλλέκτες/συσκευὲς ἀποθηκεύσεως περιττῶν πληροφοριῶν.

Ἡ πραγματική μας ἀνάγκη ὅμως εἶναι τὸ νὰ καταφέρουμε νὰ καθάρουμε αὐτὲς τὶς πληροφορίες καὶ νὰ μπορέσουμε νὰ κατανοήσουμε καὶ τὸ τί ἀκριβῶς συμβαίνει, ἀλλὰ κυρίως τὸ ποῦ θέλουν νὰ μᾶς ὁδηγήσουν.Πῶς μποροῦμε ὅμως;

Στὴν ἀρχὴ εἶναι δύσκολο… Ἔως ἀδύνατον.
Σιγὰ σιγὰ ὅμως, σταδιακά, μποροῦμε νὰ τὸ ἐπιτύχουμε.
Ἡ μόνη μας δράσις, στὴν λήψιν τῆς πληροφορίας, ἀφορᾶ σὲ μίαν σειρὰ ἐρωτημάτων ποὺ πρέπει νὰ θέτουμε στοὺς ἑαυτούς μας:
«Ποιός τήν διαμοιράζει;  Ποιός κερδίζει; Πόσο μέ ἐπηρεάζει;;;»

Ἐὰν ξεκινήσουμε ἔτσι, τότε εἶναι βέβαιον πὼς σιγὰ σιγά θὰ καταφέρουμε νὰ ξεμπλέξουμε τὸ κουβᾶρι.
Γνωρίζοντας τὸ γιατὶ διαδίδεται μία πληροφορία, μειώνουμε τὴν ἰσχύ της καὶ δὲν μᾶς ἐπηρεάζει ἡ προπαγάνδα της.
Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο μποροῦμε σιγά-σιγά, μὰ σταθερά, νὰ καθάρουμε τὴν σκέψιν μας καὶ νὰ τὴν ἀφήσουμε νὰ ταξειδεύῃ ἐλεύθερα, προστατεύοντας τὰ ἀληθῆ καὶ πολύτιμα καὶ πετῶντας τὰ ἄχρηστα.
Διότι ἡ πραγματικὴ ἐλευθερία τοῦ Ἀνθρώπου ξεκινᾶ ἀπὸ τὰ δεσμὰ ποὺ ὁ ἴδιος θέτει στὸν ἑαυτόν του!

Φιλονόη

εἰκόνα