Μὲ τὰ πάντα…
Μὲ τὸ γέλιο… Μὲ τὸ φῶς…
Μὲ τὰ παιδιά μας…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, κανονικά, ἡ ζωὴ θὰ ἔπρεπε νὰ φαντάζῃ ὡς παιχνίδι στὰ μάτια μας…!!!
Ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνουμε πάντα… Κι ἐπεὶ δὴ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνουμε πάντα, εἶναι καιρὸς νὰ τὸ ἀλλάξουμε αὐτὸ συνειδητά.

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι βαρίδι… Ἡ ζωὴ εἶναι περιπέτεια… Εἶναι παιχνιδι.
Στὰ παιχνίδια ἄλλοτε κερδίζῃς κι ἄλλοτε χάνῃς…
Ἔχει λοιπὸν καὶ τὰ στραβά της, ἡ ζωή, σίγουρα, ὅπως κάθε περιπέτεια…
Ἔχει ὅμως καὶ τὰ πολλά της ὄμορφα… Καὶ γιὰ αὐτὰ ἀξίζει νὰ χαιρόμαστε καὶ νὰ ἐξακολουθοῦμε…
Κι ἐὰν θέλουμε νὰ χαιρόμαστε ἀκόμη περισσότερο θὰ πρέπη, σιγὰ σιγά, νὰ ἀρχίσουμε νὰ ἀντιλαμβανόμεθα πὼς μόνον ἐὰν τὴν δοῦμε σὰν παιχνίδι, σὰν περιπέτεια θὰ μπορέσουμε νὰ βγοῦμε νικητὲς ἀπὸ κάθε περιπέτεια…

Τί λέτε;
Δέν ἀξίζει νά δοκιμάσουμε;

Φιλονόη

φωτογραφία