Ἄς ποῦμε κάτι ἀστεῖο…
Ὄχι γιὰ νὰ τὸ ἀκούσουν οἱ ἄλλοι…
Μὰ γιὰ νὰ τὸ ἀκούσουμε ἐμεῖς…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: χαμογελᾶμε
Ποιό …πρόσωπο θά φορέσουμε σήμερα;
Τό καλό μας ἤ τό κακό μας;
Θά χαμογελᾶμε στόν ἑαυτόν μας καί στούς γύρω μας ἤ θά στραβοκυττᾶμε;
Θά χαιρόμαστε μέ τήν ζωή μας ἤ θά βρίζουμε θεούς καί δαίμονες; Συνέχεια
Χαμογελώντας, ὅπως τὴν …πρώτη φορά!!!
Ἔτσι νὰ καλημερίζουμε τοὺς …ἑαυτούς μας!!!
Ἔτσι νὰ καλημερίζουμε τοὺς γύρω μας!!!
Ἔτσι νὰ καλημερίζουμε ὅλον τὸν κόσμο μας!!! Συνέχεια
Τὸ ΤΕΛΕΙΟ ἀντικαταθλιπτικό!!!
Ὄχι, ΔΕΝ ἀναφέρομαι στὴν χημεία.
Ἤ τοὐλάχιστον ΔΕΝ ἀναφέρομαι στὴν χημεία τῶν ἐργαστηρίων.
Ἀναφέρομαι στὴν ἄλλην χημεία, αὐτὴν τοῦ δικοῦ μας σώματος. Μία χημεία ποὺ ἄν καὶ στοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι ἄγνωστη, ἐν τούτοις δρᾶ εἶτε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ νὰ γίνουμε καταθλιπτικοί, εἶτε πρὸς τὴν ἀντίθετον κατεύθυνσιν.
Καὶ τελικῶς, θέλουμε δὲν θέλουμε, τὰ ἐξωτερικὰ γεγονότα, αὐτὰ ποὺ φαινομενικῶς ΔΕΝ ὁρίζουμε, εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς ὠθοῦν στὸ νὰ συμπεριφερθοῦμε ὅπως ΑΛΛΟΙ ἀπεφάσισαν, πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ ἐμᾶς. Δῆλα δή, γιὰ νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, ἐπιτρέπουμε σὲ κάτι ἐξωτερικὸ νὰ δράσῃ ἐσωτερικὰ καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ στὴν κατάθλιψιν!!! Συνέχεια
Σοῦ …χαμογέλασες σήμερα;
Ὄχι ἀκόμη;
Δὲν πειράζει…
Κάπου ἐκεῖ κοντὰ εἶναι ἕνας μικρός, ἤ μεγάλος, καθρέπτης καὶ σὲ χρειάζεται γιὰ νὰ σὲ …ἀπολαύσῃ νὰ τοῦ χαμογελᾷς!!!
Ξέρεις… Συνέχεια
Ἀναμνήσεις…
Οἱ μνῆμες μας, οἱ ἀναμνήσεις μας, οἱ ἐμπειρίες μας, εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς δόμησαν, ὡς προσωπικότητες καὶ μᾶς ἔκαναν αὐτὸ ποὺ σήμερα εἴμαστε. Καλὲς ἤ κακές, σκληρὲς ἤ ἀστεῖες, εὐαίσθητες ἤ ἀπωθητικές, αὐτὲς εἶναι. Δὲν ἔχει ἄλλες.
Ἐμεῖς ἤμασταν ἐκεῖ ὅταν συνέβησαν αὐτὰ ποὺ συνέβησαν καὶ σήμερα μποροῦμε νὰ ἀνατρέχουμε σὲ αὐτὰ τὰ γεγονότα, γιὰ νὰ χαμογελάσουμε, νὰ αἰσθανθοῦμε τρυφερὰ ἤ νὰ θυμώσουμε. Συνέχεια