Γιὰ τὸ χατήρι μίας φίλης, καὶ πολλῶν ἄλλων ποὺ ξέρω πὼς τὸ χρειάζονται, ἀναδημοσιεύεται σήμερα μὲ πάρα πάρα πάρα πολὺ μεγάλη πίστη πὼς θὰ τὰ καταφέρουμε!
Εἶναι τὸ μεγαλύτερο ὅπλο μας! Δὲν ἔχουμε κανένα ἄλλο, πλὴν αὐτοῦ!
Ξέρω, πονᾶμε. Ξέρω, δὲν γίνεται νὰ κρυώνῃ τὸ παιδί σου καὶ νὰ χαμογελᾶς. Θὰ εἶναι ψεύτικο!
Μὲ τὰ πάντα…
Μὲ τὸ γέλιο… Μὲ τὸ φῶς…
Μὲ τὰ παιδιά μας…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, κανονικά, ἡ ζωὴ θὰ ἔπρεπε νὰ φαντάζῃ ὡς παιχνίδι στὰ μάτια μας…!!!
Ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνουμε πάντα… Κι ἐπεὶ δὴ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνουμε πάντα, εἶναι καιρὸς νὰ τὸ ἀλλάξουμε αὐτὸ συνειδητά. Συνέχεια
Διότι ἐὰν δὲν συμβαίνουν ἔτσι, δὲν ἔχουν καὶ νόημα.
Ἀκόμη κι αὐτὰ ποὺ φαίνονται, μὲ μίαν πρώτη ματιὰ κουραστικά, ἐπίπονα, ἀμφισβητούμενα, ἀξίζει πράγματι τὸν κόπο νὰ δοκιμάσουμε νὰ τὰ βιώσουμε μὲ ἄλλην ματιά. Νὰ τὰ …ἀπολαύσουμε.
Ὅσο μποροῦμε… Νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἐντοπίζουμε τὸ ὄμορφο καὶ τὸ διαφορετικό, στὸ κάθε τί…
Καὶ σίγουρα, ἐὰν τὸ ἐπιτύχουμε, ἀκόμη καὶ ὅταν ὅλες οἱ συνθῆκες εἶναι δυσμενεῖς, θὰ μπορέσουμε νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὴν κάθε μας ἐμπειρία κατὰ κάτι τὶς δυνατότεροι, σοφότεροι καὶ τελικῶς… Συνέχεια
Τοῦτος ὁ παράδεισος, Ἑλλάδα, ζωγραφιὰ μοναδική…
Κι ἐμεῖς μικροὶ θεοὶ τῆς δημιουργίας ἢ τῆς καταστροφῆς… Συνέχεια
Ἡ τσίκνα ἔχει ἀνέβει ψηλὰ στὸν οὐρανό, μὲ τὴν μορφὴ ἀραιᾶς νεφώσεως.
Τὸ κέφι φαίνεται νὰ διατηρῇ τὴν δυναμική του…
Τὸ Σαββατοκύριακο πρὸ τῶν πυλῶν… Συνέχεια
Ἄλλως τε…
…Ὅ,τι δὲν μὲ σκοτώνει μὲ δυναμώνει!!!
Οἱ συνθῆκες διαβιώσεως σαφῶς καὶ δυσκολεύουν καθημερινῶς…
Μὰ ἡ ἐπιτυχία δὲν εἶναι στὸ νὰ καταφέρνουμε νὰ ξεπερνοῦμε τὶς δυσκολίες, δύσθυμοι καὶ φοβισμένοι…
Ἡ ἐπιτυχία εἶναι στὸ ὅ,τι οὔτως ἤ ἄλλως, μὲ ἤ χωρὶς δυσκολίες, καταφέρνουμε νὰ στεκόμαστε ὄρθιοι καὶ κυρίως νὰ …χαμογελᾶμε!!!
Αὐτὴ ἡ ἐκπληκτικὴ γκριμάτσα, ποὺ λέγεται χαμόγελον, καὶ ποὺ μποροῦμε νὰ προσφέρουμε ἀρχικῶς στοὺς ἑαυτο Συνέχεια
