Διότι πάντα τὰ νέφη ἀποχωροῦν!!!

Ἡ πηγὴ Ζωῆς τοῦ κόσμου μας εἶναι ὁ Ἥλιος μας.
Αὐτός, οὔτως ἤ ἄλλως, ἐκεῖ ὑπῆρχε, ὑπάρχει καὶ παραμένει γιὰ νὰ φωτίζῃ καὶ νὰ θερμαίνῃ τὰ πάντα, ἀκόμη κι ὅταν τὰ νέφη μᾶς τὸν ἀποκρύπτουν. Συνέχεια

Ὥρες προσεκτικῆς προετοιμασίας…

Ὅλοι μας γνωρίζουμε μέσα μας πὼς ἡ θύελλα, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἐδῶ καὶ χρόνια εἰσήλθαμε, κορυφώνεται ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος. Τὸ γνωρίζουμε καλὰ καὶ καθημερινῶς, ὅσο οἱ καταῤῥεύσεις κμεγιστοποιοῦνται, τόσο περισσότερο συνειδητοποιοῦμε πὼς μὲ σύντροφο τὴν ἀγωνία καὶ τὸν φόβο δὲν θὰ μπορέσουμε να ἀντιμετωπίσουμε τὰ ὅσα ἔρχονται. Κι ἐπεὶ δὴ ἀκριβῶς ἀγνοοῦμε τὸ μέγεθος καὶ τὸ εἶδος αὐτῶν ποὺ ἔρχονται, εἶναι πολὺ περισσότεροι οἱ τομεῖς τῆς προετοιμασίας μας, ἀρχῆς γενομένης πάντα ἀπὸ τὴν ἐσωτερική μας. Συνέχεια

Βλακεία ἀπροσμέτρητος; «Τοξικότης …ἀρνητικῆς ἐνεργείας»; Ἤ ἁπλῶς …δειλία; (γ)

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις,
σκέψεις καὶ συμπεράσματα, ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!! 

Συζητήσαμε (μονόλογος ἦταν, ἀλλὰ ἂς μὴ τὸ κάνουμε θέμα…!!!)… γιὰ τὴν Εὐθύνη καὶ τὸν ῥόλο της στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις, ὅπως φυσικὰ καὶ γιὰ τοὺς ῥόλους ποὺ παίζουμε ἀπὸ παιδιά ἔως καὶ τὸ τέλος μας, μὲ προεκτάσεις σὲ κάθε ἐπίπεδο καὶ εἴδους σχέσεων. Ῥόλους ποὺ παίζουμε εἴτε κατὰ μόνας εἴτε ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς γύρω μας. (Οἱ ῥόλοι πάντα παίζονται κατὰ τὴν διάρκεια τῶν συναλλαγῶν-συναναστροφῶν μας.) Ῥόλους «ἐπιλέγουμε» ὅταν σὲ κάποιες συναλλαγές-σχέσεις αἰσθανόμεθα ὀλίγιστοι* γιὰ νὰ τὶς διαχειρισθοῦμε.
Μποροῦμε λοιπὸν νὰ προχωρήσουμε λίγο παρὰ πέρα…

Κι ἐδῶ ἔχω νὰ καταθέσω μερικὲς ἐνδιαφέρουσες παρατηρήσεις μου.
Ἔχετε ἀκούσει κάτι γιά «τοξικούς ἀνθρώπους» καί «τοξικές σχέσεις»;  Χμμμ… σίγουρα κάτι θὰ ἔχετε ἀκούσει.
Τί σημαίνει «τοξικός ἄνθρωπος»; Σὲ γενικὲς γραμμὲς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ δηλητηριάσῃ κάθε θετικὴ σκέψιν, νὰ ἀποσυντονίσῃ κάθε καλὴ προσπάθεια καὶ νὰ διαλύσῃ κάθε ὄμορφο σχεδιασμό. Συνήθως αὐτοί, οἱ «τοξικοὶ ἄνθρωποι» δροῦν αὐτοματοποιημένα, δίχως νὰ «βουτοῦν τὴν γλῶσσα στὸ μυαλό των». Κι ἔτσι, ὅπου κι ὅταν αὐτοὶ οἱ «τοξικοὶ» ἀναλαμβάνουν δράσιν, ἀμέσως γύρω τους σκορπίζουν συμφορές. Παύουν καὶ οἱ καλοὶ σχεδιασμοὶ καὶ οἱ ὀνειροδομήσεις καὶ οἱ ὄμορφες σκέψεις. Ἐὰν δὲν καταφέρουν νὰ μᾶς ἐμποτίσουν κι ἐμᾶς μὲ τοὺς δικούς των φόβους δὲν ἡσυχάζουν.
Συνέχεια

Βλακεία ἀπροσμέτρητος; «Τοξικότης …ἀρνητικῆς ἐνεργείας»; Ἤ ἁπλῶς …δειλία; (β)

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις,
σκέψεις καὶ συμπεράσματα, ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!! 

Συζητήσαμε, στὸ πρῶτο μέρος τοῦ ἀφιερώματος αὐτοῦ, γιὰ τὴν Εὐθύνη καὶ τὴν βαρύτητά της στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις.
Μποροῦμε ὅμως τώρα νὰ προχωρήσουμε λίγο παρακάτω.

Ἡ ἀτομική μας Εὐθύνη (καὶ) στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις εἶναι τὸ ἀπαραίτητον «συστατικὸ» ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὸ ἀναγκαῖον ὑπόβαθρον τοῦ στοιχειώδους αὐτοσεβασμοῦ μας. Ἀποτυπώνεται δὲ μὲ κάθε εὐκαιρία, σὲ κάθε μας συναναστροφὴ καί, κυρίως, σὲ κάθε ἐπιτυχία ἢ ἀποτυχία ἐπικοινωνίας. Στὴν πραγματικότητα ἢ ἀτομική μας Εὐθύνη εἶναι (ἤ ὄχι) ὁ ὁδηγὸς καὶ ὁ στειλοβάτης τῆς ἐσωτερικῆς μας γαλήνης, τῆς σταδιακῶς ἐπαναδομήσεως τῆς (χαμένης κι ἀσυλήπτου) εὐδαιμονίας μας καί, καταληκτικῶς, τῆς ἀληθοῦς εὐτυχίας μας. Διότι ἡ εὐτυχία (εὔ+τύχη) ἐὰν ἀφεθῇ στὴν …«τυχαιότητα», τότε οὐδέποτε θὰ μᾶς συναπαντήσῃ γιὰ νὰ μᾶς γεμίσῃ, παρὰ θὰ εἶναι ἀποτέλεσμα …«τυχαιότητος».. Κι ἐὰν συμβῇ, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ δὲν θὰ εἶναι ἀποτέλεσμα δικῶν μας ἐπιλογῶν καὶ πράξεων καὶ δράσεων, ἀνᾷ πάσᾳ στιγμῇ θὰ μᾶς ἐγκαταλείψῃ, ἀφήνοντάς μας περισσότερο …γυμνοὺς καὶ δυστυχεῖς.
Ἐὰν ὅμως  τὴν «τύχη μας τὴν ὁρίζουμε μόνοι μας», τότε καὶ αὐτή, ὅπως καὶ κάθε ἄλλη μας πρᾶξις, εἶναι δική μας εὐθύνη καὶ ὑπόθεσις.
Συνέχεια

Βλακεία ἀπροσμέτρητος; «Τοξικότης …ἀρνητικῆς ἐνεργείας»; Ἤ ἁπλῶς …δειλία; (α)

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα, ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!! 

Ἂν τί …Εἰσαγωγῆς.

Τώρα γιατί ξεκινῶ μέ ἕναν τέτοιον τίτλο; Πιστεύω  πὼς ὁ τίτλος θὰ ἀποδειχθῇ στὸ πέρας αὐτοῦ τοῦ ἀφιερώματος. Πρὸς τοῦτον ζητῶ τὴν ὑπομονή σας.

Ἂς ποῦμε τὸ πασιφανές, σχετικῶς μὲ τὴν ἐνέργεια. Τί ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἐνέργεια; Μπορεῖ νά ὁρισθῇ μέ ἐλάχιστες λέξεις ἤ …ἐννοεῖται περιφραστικῶς;
Συμφώνως μὲ τὸν κοινὸ ὁρισμό της, ἐνέργεια εἶναι ἡ ἱκανότης ἑνὸς συστήματος ἢ σώματος ἢ ὀργανισμοῦ νὰ παράξῃ ἔργον. Δῆλα δὴ ἡ ἐνέργεια, ἀπὸ μίαν σκοπιά, εἶναι μία …«μονάδα μετρήσεως» τοῦ ἀποδιδομένου/παραγομένου ἔργου.
Συνεπῶς ἀπό ποῦ κι ὡς ποῦ συζητᾶμε γιά θετική ἤ ἀρνητική ἐνέργεια; Μήπως τελικῶς ὁ τρόπος πού χρησιμοποιοῦμε τό ἀποδιδόμενον ἔργον μπορεῖ νά χαρακτηρίσῃ τήν ἐνέργεια ὡς κάτι καλό ἤ κακό;
Τότε γιατί τό μαχαίρι δέν εἶναι καλό ἤ κακό παρά μόνον ὁ τρόπος χρήσεώς του καθορίζεται ἀπό αὐτόν πού τό χρησιμοποιεῖ εἴτε γιά νά κόψῃ ψωμί εἴτε γιά νά σκοτώσῃ; Εὐθύνεται τό μαχαίρι; Ὄχι φυσικά. Κατ’ ἐπέκτασιν, εὐθύνεται ἡ ἐνέργεια; Ὄχι φυσικά.
Τότε πῶς τήν προσδιορίζουμε ὡς «θετική» ἤ «ἀρνητική», παπαγαλίζοντας τήν κάθε παπαριά πού οἱ διαφημιστές χρησιμοποιοῦν γιά νά προωθήσουν προϊόντα τῶν πολυεθνικῶν;
Συνέχεια

Φόβος καὶ πανικός…

…πνίγει πολλούς, ἴσως τοὺς περισσοτέρους.
Ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ πανικοῦ ὅμως συμβαίνουν καὶ τὰ μεγαλύτερα ἀτυχήματα.

Φόβος γιὰ τὸ ἄγνωστον.
Φόβος καὶ γιὰ τὸ μοιραῖον.
Φόβος ποὺ μεγαλώνει καὶ καλύπτει σὰν σκιὰ πολλοὺς συμπολῖτες μας, τὸν ἕναν πίσω ἀπὸ τὸν ἄλλον, ἐνᾦ ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς  ἔως πρὸ ὁλίγου ἀκόμη ἀντιστέκοντο στοιχειωδῶς. Συνέχεια