To Αλτσχάιμερ σαφώς συσχετίζεται με την ανεπάρκεια στον εφοδιασμό λίπους και  χοληστερόλης στον εγκέφαλο. Η IDL, όταν λειτουργεί σωστά, είναι εξαιρετικά αποτελεσματική στη διακίνηση της χοληστερόλης και του λίπους, διακίνηση από το αίμα διαμέσου των κυτταρικών μεμβρανών, σε σύγκριση με την LDL [8].

Χαμηλὴ δίαιτα σὲ λιπαρὰ καὶ στατίνες μπορεῖ νὰ προκαλέσουν Ἀλτσχάιμερ

Δίνει το περιεχόμενo της πολύ πιο εύκολα από, τις άλλες apo’s. Και το επιτυγχάνει αυτό, ως άμεση συνέπεια της apoE.
H IDL (καθώς και η LDL) στο αίμα παραδίδει λίπη και χοληστερόλη στα αστροκύτταρα του  εγκεφάλου, έτσι τα αστροκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιούν αυτή την εξωτερική πηγή θρεπτικών ουσιών αντί να την παράγουν τα ίδια.

 Υποψιάζομαι ότι, στην πραγματικότητα,  τα αστροκύτταρα παράγουν μόνο ένα κομμάτι των θρεπτικών ουσιών, όταν η εξωτερική τροφοδοσία είναι ανεπαρκής, και το κάνουν με “μισή καρδιά”.

Γιατί θα ήταν ασύμφορο για το αστροκύτταρο να συνθέσει  τα  δικά του λιπίδια και χοληστερόλη; 

Κατά τη γνώμη μου, η απάντηση έχει να κάνει με το οξυγόνο.

Το αστροκύτταρο χρειάζεται σημαντική ενέργεια για να συνθέσει τα λίπη και τη χοληστερόλη, και αυτή η ενέργεια παρέχεται συνήθως μέσω της γλυκόζης από το αίμα.

Επιπλέον, το τελικό προϊόν του μεταβολισμού της γλυκόζης είναι το ακετυλο-συνένζυμο Α, ο πρόδρομος τόσο των λιπαρών οξέων όσο και της χοληστερόλης.

Η Γλυκόζη μπορεί να καταναλωθεί πολύ αποτελεσματικά στα μιτοχόνδρια, μέσω αερόβιας διεργασίας που απαιτεί οξυγόνο.

Η γλυκόζη διασπάται για να παράγει ακετυλο-συνένζυμο Α σαν ένα τελικό προϊόν, καθώς επίσης και ΑΤΡ, η πηγή της ενέργειας για όλα τα κύτταρα.

Συνέχεια →