Δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὸ σήμερα.
Ἀναφέρομαι στὸ (ἀριστοτελικὸ) καθόλου. Δῆλα δὴ στὰ πάντα.
Δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὰ ἐθνικά μας προβλήματα, ποὺ ἐπὶ τέλους κάτι ἄρχισε νὰ ξυπνᾷ μέσα μας καὶ νὰ συνειδητοποιοῦμε τὴν δεινή μας κατάστασιν.
Ἀναφέρομαι σὲ ὅλα αὐτὰ μὲ τὰ ὁποία καταπιανόμεθα.
Αὐτὸς ἦταν ἀποφασισμένος καὶ τὸ ἀπέδειξε:
Νὰ μὴ πιστεύσῃς ἐδῶ στὴν ζωή σου, ὅτι σου εἶναι βοηθὸς ἄλλος, πιστός, παρὰ τὸ γνωστικόν σου.
Τὸ μέστωμά σου κυβέρνα, καὶ μᾶθε νὰ νοιώθῃς τοὺς λιγόλογους μύθους, τῆς θεᾶς τὰ πλανέματα, ὅπου εἶναι ψηφιὰ βουλήσεως γραμμένα σὲ αἰώνιες πλάκες. Συνέχεια
Γιά νά πληρώνῃς φόρους;
Γιά νά ὑπηρετῇς πρόθυμα τίς ἑκάστοτε ἐξουσίες;
Γιά νά σέρνεσαι πίσω ἀπό προθύμους, μήπως καί σοῦ πετάξουν κάποιο ψίχουλο;
Ἤ μήπως γιά κάτι πολύ μεγαλύτερο; Συνέχεια
Οἱ ἐμμονές μας εἶναι συχνὰ ὁ τάφος τῆς αὐτοβελτιώσεώς μας καὶ τῆς ἐξελίξεως τῆς προσωπικότητός μας… Συνέχεια
Ἤ μήπως ὑπάρχουν εὐκαιρίες καί δυνατότητες ἐπιλογῶν, τί ὁποίες ἀδυνατούσαμε, ἐκ πρώτης ὄψεως, νά διακρίνουμε; Συνέχεια
Θὰ μποροῦσα… Θεωρητικῶς… Ὅλοι μας θὰ μπορούσαμε νὰ εἴμαστε ἐν δυνάμει ἡγέτες.
Θὰ μπορούσαμε ἀλλὰ δὲν εἴμαστε, διότι ἁπλούστατα ἐξακολουθοῦμε, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, νὰ πορευόμεθα στὶς ἐγωκεντρικὰ ἀτομικές μας διαδρομές. Ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον θὰ ξεπεράσουμε τὶς ἐγωπάθειές μας, τότε ἴσως πράγματι νὰ ξημερώσουμε καὶ ἡγέτες, ἐκτὸς τοῦ προηγηθέντος -καὶ ἀναγκαίου- ἄνθρωποι. Συνέχεια
