Ὁ Ζαγρεὺς καὶ τὸ Χειμερινὸ Ἡλιοστάσιο
Πρῶτος ὑπελόγισε τὰ δεδομένα ὁ Ἀθανάσιος Φουρλῆς, εἰδικὸς στὴν ἀρχαιοαστρονομία ἀπὸ τὴν Φλωρεντία. Κατὰ τὸ ἀπόγευμα στὸ χειμερινὸ ἡλιοστάσιο, οἱ ἀκτίνες τοῦ Ἡλίου προσέπιπταν ἐπάνω στὸν χῶρο ταφῆς, γράφει. Μετὰ βέβαια, ἔκλεψαν τὴν ἐργασία τοῦ τὰ γνωστὰ «ἀπόῤῥητα» τρωκτικὰ τοῦ διαδικτύου. Συνέχεια
Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΔΟΤΗ ΗΛΙΟΥ
Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν τη γέννηση του Διονύσου. Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Συνέχεια
Οὐσιαστικῶς καλό μου αὐτὸ ποὺ πολεμᾶς δὲν εἶναι ὁ ἀπέναντι ἀλλὰ ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός σου.
Ξέρεις φαντάζομαι τὸ γιατί…
Φοβᾶσαι μὴν ἀποκαλυφθῇ τὸ πόσο ἴδιος εἶσαι μὲ αὐτὸν ποὺ ὑποτίθεται πὼς ἀντι-μάχεσαι!
Συνέχεια
Χωρὶς τίτλο!
Τὸ ἔλαβα τὸ μήνυμα σὲ βιβλίο ποὺ στὸ ἐξώφυλλο γράφει «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ». Τὰ τρία νομίσματα ἐκεῖ εἶναι ἕνα ΔΕΡΡΟΝΩΝ κομμένο στὴν Ἐλευθερούπολη Καβάλας, ἕνας χρυσὸς ΦΙΛΙΠΠΟΣ ἀπὸ τὴν Ἀμφίπολη καὶ ἕνας ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Προφανέστατα, αὐτὰ εἶναι ὅ,τι περισσότερο προσεγγίζει αὐτὴ τὴν χώρα, ποὺ οὐδέποτε ἔκοψε νόμισμα αὐτὲς τὶς περιόδους. Συνέχεια
Ὁ μπαμπουΐνος τοῦ Ἡλίου, τῆς Ῥέας καὶ τῆς μαγείας
Μία φορὰ καὶ ἕναν καιρό, ὑπῆρχε ἕνας πιστὸς ὑπηρέτης τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ὅμως ἀπέκτησε καὶ ἱερὰ ἰδιότητα. Λόγος γίνεται γιὰ τὸν μπαμπουίνο μὲ τὸ γαλάζιο χρῶμα, χρῶμα ποὺ στὰ Μινωϊκὰ χρόνια ἦταν ἱερό. Ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸ 1600 π. Χ. προσφέρει κρόκο στὴν καθιστὴ Ῥέα ποὺ τὴν προστατεύει γρύπας. Μὲ τὴν ἀνατολὴ τοῦ Ἡλίου ἐγαύγιζε καὶ στὸν Αἰγυπτιακὸ πολιτισμό, ἦταν ὑμνητὴς τοῦ Ῥᾶ (Ἥλιος) καὶ ταὐτίζετο σὲ μία ἀπὸ τὶς τρεῖς μορφές του στὸν θεὸ Θρὸθ (Throth) ἢ Ταχοῦτι, ποὺ στὸ Ἑλληνικὸ πάνθεο ἦταν ὁ Ἑρμῆς. Ἦταν ἐπιφορτισμένος στὴν Αἰγυπτιακὴ μυθολογία μὲ τὴν διατήρηση τοῦ σύμπαντος καὶ συνῴδευε στὴν βάρκα τὸν Ῥᾶ. Συνεδέθη ἐπίσης μὲ τὴν μαντικὴ τέχνη καὶ τὴν μαγεία. Συνέχεια
Στὴν Καβείριο λατρεία, τὰ Ἱερὰ τοῦ Διὸς ἢ ἄλλως Δημιουργοῦ Ἱερά, ὅπως ἀποκαλύπτει νόμισμα (1) ἀπὸ τὴν Ταρσὸ τῆς Κιλικίας (ΔΗΜ[ιουργοῦ] Ἰ[ερὸ]) ἦσαν κυκλικὰ ἢ ἐμπεριέχοντο σὲ κυκλικὸ περίβολο. Αὐτὸ γιὰ νὰ συνυπάρῃ μὲ τὸν Ἥλιο, ποὺ περισσότερο δικά του ἱερὰ ἦσαν. Ὅπως ὡραία παραστατικὰ φανερώνει τὸ νόμισμα (2) ἀπὸ τὴν Ἀμισσὸ τοῦ Πόντου, ὁ ἀετὸς φαίνεται ἐπάνω ἀπὸ τὸν περίβολο Καβειρίου, κάτω ἀπὸ τὸν Ἥλιο. Εἶναι τέτοιο, γιατί μᾶς τὸ δείχνει ἡ ἱερὰ ἄμπελος στὸ πλάι, μὲ δύο κορμοὺς πλεγμένους ποὺ παραπέμπουν σὲ Κηρύκειο. Ὁ ἀετὸς ὅπως γράψαμε, ἦταν ὁ ἀγγελιοφόρος μεταξὺ Ἡλίου καὶ Διός.
