Τὰ μαθήματα θὰ γίνουν στὸ κτίριο τῆς Ἑταιρείας τῶν Φίλων τοῦ Λαοῦ, Εὐριπίδου 12 (μετρό: Πανεπιστήμιο), στὴν αἴθουσα Ν. Π. Δεληγιάννη, κατὰ τὶς ἑξῆς ἡμέρες (πάντα Παρασκευή): Συνέχεια
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες, σὰν τὴν σημερινή, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὶς μνῆμες μας.
Δὲν μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν ῥίζα μας…
Τέτοιες ἡμέρες, στὴν δική μας ἱστορία, εἶναι πολλές… Πάρα πολλές…
Κι ἔχουμε πολὺ αἷμα νὰ θρηνήσουμε…. Συνέχεια
Μέ χρῆμα;
Ὡραία… Πολὺ καλὰ θέλεις…
Πρῶτα ὅμως πρέπει νὰ πληρώσῃς φόρους (συμμορία τῶν 300 καὶ λοιποὶ παρατρεχάμενοι), μετὰ νὰ πληρώσῃς τὸν (κάθε) ΑΝΤΕΝΑ καὶ μετά, ἐὰν κάτι περισσεύσῃ, ἴσως (ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον) νὰ φθάσουν τὰ ψίχουλα στοὺς ἔχοντες ἀνάγκη.
Βρῆκαν ἐν ὀλίγοις μίαν ἀκόμη εὐκαιρία νὰ βάλουν τὸ χέρι στὴν δική μας τσέπη…
Τὸ χέρι τους στὴν τσέπη, γιὰ νὰ καλύψουν τοὐλάχιστον αὐτοί, ὡς ἐπιχείρησις, φόρους καὶ τέλη (ὑπὲρ πληγέντων) δὲν τὸ βάζουν.
Καὶ φυσικά, πρῶτος καὶ καλλίτερος ὁ κρατικὸς μηχανισμός, ἔρχεται νὰ εἰσπράξῃ τὴν …μερίδα τοῦ λέοντος, ἀποδεικνύοντας ἐμπράκτως τὴν (μή) ἀλληλεγγύη του, ἀξιώνοντας φόρους καὶ τέλη, ἀκόμη καὶ γιὰ τόσο μικρὲς εἰσφορές.
…ἤ θά τούς ἀφήσουμε (καὶ πάλι) δίχως τιμωρία;
Ἕνα καὶ μόνον στοιχεῖο, ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν φρίκη ποὺ μᾶς ἐπέβαλαν, εἶναι ἱκανὸ νὰ κρατήσῃ ἄσβεστο κάθε φλόγα ποὺ ἅναψε γιὰ νὰ θυσιασθοῦν ἀθῷοι: τὰ παιδιά!!!
αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα (ναί, ἐλάχιστα μόνον) ἀπὸ τὰ παιδιὰ ποὺ ἀποτεφρώθησαν στὸν Νέο Βουτζά, στὸ Μάτι καὶ στὴν Ῥαφήνα. Εἶναι τὰ παιδιὰ ποὺ ἀναζητοῦσαν οἱ συγγενεῖς τους μόνον.
Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα, ποὺ δὲν ἀναφέρονται (καὶ ποὺ εἶναι τὰ κατὰ πολὺ περισσότερα), δὲν …ὑπάρχουν!!!
Μοῦ ἔστειλαν αὐτό:
Καὶ μὲ ἔπιασαν τὰ νεῦρα μου.
Θά ἁνάψουμε κεριά; Γιατί; Γιά ποιόν λόγο; Γιά νά καταχωνιάσουμε τήν ὄργή μας περισσότερο καί νά τήν καταπιοῦμε ὁριστικῶς; Ὅπως καί τό 2007; Συνέχεια
Ἀπὸ ἐχθὲς ἐθελοντὲς ζητοῦν συσσωρευτὲς (μπαταρίες), φακοὺς καὶ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ μέσα ποὺ θὰ τοὺς βοηθήσουν νὰ ἀνταπεξέλθουν στὶς ἔρευνες, ἰδίως τὶς νυκτερινὲς ὧρες.
Ὅσοι εὑρίσκονται πλησίον καὶ μποροῦν ἂς σπεύσουν.
(Ἰδιωτικὴ ἑταιρεία ἔκανε ἤδη μεγάλη προσφορά. Ἐν τούτοις καλὸ εἶναι νὰ ἔχουμε τὸν νοῦ μας καὶ νὰ ἐπικοιβωνήσουμε μὲ τοὺς ἀρμοδίους.)
