Νὰ θυμηθοῦμε πὼς ἔτσι ἦταν πάντα… Πὼς ἀπὸ ἀρχῆς γεννήσεως τοῦ ἑλλαδοκαφριστᾶν ἔτσι πονούσαμε… Πὼς ὅσο κρεμούσαμε (καὶ κρεμᾶμε) τὶς ἐλπίδες μας σὲ κάτι ἔξω ἀπὸ ἐμᾶς, ποὺ δὲν τὸ κατέχουμε, ποὺ δὲν μᾶς ἐμφανίζει τὸ πραγματικό του πρόσωπο, ποὺ μᾶς θεωρεῖ κάτι ἐλεγχόμενον καὶ ὑποδεέστερον, ἔτσι θὰ εἶναι…
Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνο αὐτίς, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη. Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κοιτάξουμε μπροστὰ καὶ να ὀνειρευτοῦμε, ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σ΄ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόση τρέλλας … Συνέχεια
Τὶς τελευταίες κυρίως ἑβδομάδες, ποὺ τὸ ὄνομα τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας, μας ἐπισήμως πλέον, προσεφέρθη βοῤῥὰ στὰ σχέδια τοῦ κάθε πSoros, διαβάζουμε καὶ μαθαίνουμε ἀμέτρητες ἀρλουμπολογίες, ποὺ ἀναμεμειγμένες μὲ ἐλάχιστες ἀλήθειες (ἢ ἀληθοφάνειες) ἐπιχειροῦν νὰ παράξουν «ἀντίλογο» μὲ «ἐπιχειρήματα». Καὶ εἶναι ἀρκετὲς ἐκεῖνες οἱ περιπτώσεις ποὺ κάποιοι σιωποῦν, καταπίνοντας τὴν ὀργή τους, μόνον καὶ μόνον διότι … Συνέχεια
Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε μία κοινωνία πλήρης ἀναπήρων; Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε ἡ χώρα μέ τούς περισσοτέρους ἀναπήρους, κατ’ ἀντιστοιχίαν σέ ποσοστιαίαν σύστασιν τοῦ πληθυσμοῦ; Δέν γνωρίζουμε πώς ἡ βιομηχανία πλαστῶν ἐπιδομάτων, συντάξεων ἀναπηρίας καί ἑλληνοποιήσεως τοῦ κάθε φουκαρᾶ καλά κρατεῖ; Δέν γνωρίζουμε πώς σέ κάθε μεριά τοῦ Ἑλλαδοξεφτιλιστᾶν προβάλλει κι ἕνας ἐπίδοξος δουλέμπορος, δεξιοτέχνης … Συνέχεια
Σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο, ἀρχιτεκτονική, σοφία καὶ φιλοσοφία, παράγουν καὶ συνάμα ἀντανακλοῦν τὸ φῶς. Πρόκλησις καὶ Πρόσκλησις… …καὶ ἐμεῖς ξαγλυστρᾶμε στὶς σκιὲς τῶν ξένων…
Νὰ μιλήσουμε γιὰ δικαιώματα λοιπόν. Φυσικά: τὰ δικαιώματα τῶν γονέων καὶ τῶν παιδιῶν τους ὡς ἀπογόνων τους. Τὰ φυσικὰ καὶ ἀδιαπραγμάτευτα δικαιώματα τῆς Οἰκογένειας, καὶ τὸ αὐτονόητο: ἡ μέριμνα τοῦ γονέως γιὰ τὴν παιδεία τῶν τέκνων του. Πολιτικά: τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου, τῆς ἄνευ φόβου καὶ βίας διατυπώσεως τῆς γνώμης καὶ τῶν ἀπόψεων. … Συνέχεια
