Τώρα λοιπὸν ποὺ φθάνουμε, σιγὰ σιγά, στὸ ζητούμενον*, ἄς πιάσουμε σιγὰ σιγὰ καὶ τὴν τσάπα. Ναί, ἐκείνην ποὺ ἔκρυβε πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα τῆς ἀποθήκης ὁ παπποῦς μας. Ναί, ἐκείνης ποὺ τὸ στειλιάρι σάπισε ἀπὸ τὴν λησμονιά. Ναί, ἐκείνην ποὺ ἀφήσαμε στὴν ἀποθήκη τοῦ χωριοῦ, ὅταν πέθανε κι ὁ παπποῦς καὶ ἑρήμωσαν ὅλα. Ἀκόμη βλέπω, … Συνέχεια
Ἦλθαν τὰ ἥμερα νὰ διώξουν τὰ ἄγρια!!!
Ὁ ἄλλος, ὁ Ἀθηναῖος μὲ τὴν τζιπάρα, ἔρχεται μέσα στὸ δάσος, ἐκεῖ ποὺ περπατῶ καὶ μοῦ ἐπιτάσσει…: δέσε τὸ σκυλὶ γιατὶ φοβᾶμαι, ἀπαγορεύεται νὰ τὸ ἔχῃς λυτό. Ἅμα φοβᾶσαι ῥὲ μεγάλε τὰ ζῷα μὴν ἔρχεσαι στὸ δάσος!
Ὅταν ὁ Βενιζέλος διετάχθη νὰ ὑλοποιήσῃ τὴν Μικρασιατικὴ ἐκστρατεία…
Όταν ο Βενιζέλος αποφάσισε την Μικρασιατική Εκστρατεία δεν γνώριζε καν τον λόγο για τον οποίο τον διέταξαν οι ξένοι ηγέτες να την ξεκινήσει.
Ὕβρεως κατάῤῤευσις…
Σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα. Συμβαίνει ἤδη κι ἐκεῖ μόνον ὀφείλουμε διαρκῶς νὰ ἐστιάζουμε. Διότι δουλειά μας πλέον εἶναι νὰ κλείσουμε ὁριστικῶς αὐτὸν τὸν κύκλο τῆς παραζάλης καὶ νὰ θέσουμε τὰ ἀναγκαία καὶ γερὰ θεμέλια, γιὰ νὰ ἐπαναδομηθῇ ὀ κόσμος μας ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Καί ποιός θά παραδόση Πατρίδα στά παιδιά μας;
Ἡ Ἑλλάδα τῶν προγόνων μας κρυμμένη… Τόνοι μπετὸν σκέπασαν τὰ μνημεῖα… Τὰ φωτισμένα μυαλὰ τῆς χώρας μας, κρυμμένα κι αὐτά… Τόνοι σάπιων μυαλῶν σκέπασαν τὸ φῶς τους… Ἡ Πατρίδα πολεμάει μὲ τὰ παιδιά της … Ὅσια κι Ἱερὰ ἐναντίον βεβήλων καὶ διαφθορέων… Πεινασμένοι ἐναντίον χορτασμένων… Τὸ Ἄσπρο καὶ τὸ Μαῦρο… Τὸ χθὲς μὲ τὸ σήμερα… … Συνέχεια
Δὲν μπορεῖς νὰ λέγεσαι Ἕλλην καὶ νὰ συνδιαλέγεσαι μὲ τέτοια ὑποκείμενα…
αὐτὸς εἶναι πολιτικὸς «ἀρχηγός», «ἑλληνικοῦ κόμματος» ποὺ δουλεύει ὡς κομιστὴς εὐρωπαϊκῶν χαμπαριῶν, σὲ ἔναν πρωθυπουργὸ μιᾶς ἀνεξάρτητης Χώρας… καὶ ὁ πρωθυπουργὸς μιᾶς ἀνεξάρτητης Χώρας τὸν δέχεται καὶ ἀκούει τὰ χαμπέρια γιατὶ ἔτσι ἐπιβάλλει ἡ δημοκρατικὴ «τάξις τῶν ἰσκιῶν»…