Τώρα λοιπόν, ὅσο πλησιάζουμε στὸ τέλος τοῦ πλαστοῦ καὶ ψευδοῦς κόσμου μας, τόσο περισσότερο ἐκφράζεται ὑποσυνειδήτως ἡ ἐσωτερικὴ ἀνάγκη γιὰ τὴν φροντίδα μας πρὸς ὅλους καὶ ὅλα αὐτά, ποὺ ἀγαπήσαμε. Καὶ εἶναι σημαντικό, τώρα εἰδικῶς, νὰ χαλαρώσουμε, ὅσο μποροῦμε, γιὰ νὰ ἀπολαύσουμε αὐτὲς τὶς στιγμὲς τρυφερότητος, ἐπικοινωνίας καὶ ἐπαναπροσεγγίσεως, διότι μετά, ὅταν οἱ ἀγῶνες τῆς … Συνέχεια
Ὀδυνηρή… Ἐὰν μάλιστα περιλαμβάνῃ καὶ τὸν ἀνθρώπινο παράγοντα, ὁ πόνος κορυφώνεται, ἡ σκέψις θολώνει καὶ τὰ ἀντανακλαστικά μας περιορίζονται ἢ καὶ ἐξαφανίζονται.
Εἶναι χρόνια τώρα, ποὺ γιὰ πάρα πολλοὺς λόγους, οἱ οἰκογενειακοὶ δεσμοὶ χαλαρώνουν ἤ καὶ σπάζουν. Ἄλλως τὲ τὰ πρότυπα, ποὺ μᾶς προβάλλουν νυχθημερόν, εἶναι τέτοια ποὺ μᾶλλον ὁδηγοῦν τὸ ἄτομον ἔξω καὶ ἀπὸ τὴν οἰκογένια ἀλλὰ κυρίως στὸ νὰ ἀπεχθάνεται τὴν οἰκογένεια καὶ τὴν δημιουργία δικῆς του. Καὶ φυσικὰ ἡ ἀλήθεια πάντα κάπου ἀνάμεσα στὰ … Συνέχεια
Ὅταν ἡ καθημερινότης μου εἶναι γεμάτη ἄγχος, νεῦρα, φόβους, ἀνασφάλειες, ἀρνητικότητες καί, τελικῶς, ἐπάνω ἀπὸ ὅλα διαρκῶς μοῦ ἀπομένει μεγάλη πίκρα, ἀπογοήτευσις, ὀργὴ ἢ ἀκόμη καὶ μῖσος ναί, σίγουρα, κάτι πρέπει νὰ ἀλλάξω. Ἴσως νὰ σκέπτομαι πὼς πρέπει νὰ ἀλλάξω ἐγὼ τὸν κόσμο μας, στὰ πάντα, ἤ ἀκόμη καὶ νὰ ἀλλάξω ἐγὼ τόσο, ὥστέ, ἐπὶ … Συνέχεια
Ἡ πορεία τοῦ Ἀνθρώπου στὸν πλανήτη, στὴν πραγματικότητα, χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἀμέτρητες, μικρὲς ἢ μεγάλες, ἀνατροπές. Ἀνατροπὲς κυρίως νοητικές, ποὺ τὸν ὁδηγοῦν καὶ σὲ κοινωνικές, ἠθικές, οἰκονομικὲς ἀνακατατάξεις. Μὰ ὅλες αὐτὲς οἱ ἀνατροπὲς γιὰ νὰ συμβοῦν ἀπαιτεῖται μία σοβαρὴ παράμετρος: νὰ συμβοῦν μὲ καθαρὴ καρδιά, διάφανη συνείδησιν καὶ ἀπολυτότητα.
Θὰ ἀντικρύσουμε ἕναν ἄλλον κόσμο, πραγματικό. Βγαίνοντας ἀπὸ τὰ …«κλουβιά» μας, θὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ἦσαν …πλαστά. Βγαίνοντας ἀπὸ τὰ …«κλουβιά» μας, θὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς ἐθελουσίως παραμέναμε ἐντός τους.
