Λείπω μέρες από το μέτωπο, άφησα (για πόσο; όσο) τη μάχη. Συνέβη κάτι που έκανε να σταματήσουν τα πάντα γύρω μου. Όχι μόνο ο χρόνος. Έπαψε η γης να γυρνά.
Μετά την υπερ-προσπάθεια που κάναμε, τις ώρες που καταναλώσαμε, τις υποχρεώσεις που αφήσαμε, την κούραση, το ξύλο, τις συλλήψεις, τα χημικά, το άδικον του πράγματος (αυτοί συνεχίζουν ακάθεκτοι να ρημάζουν τη χώρα), το ότι τελικά μάς ανάγκασαν να αφήσουμε το τερέν.. ήρθε το τελειωτικό χτύπημα. Πάθαμε ό,τι ακριβώς απευχόμασταν. Αυτό που, με τον αγώνα μας, προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε..
Η συναγωνίστριά μου η Μάρω (η μία εκ των τριών του Συντάγματος), έχασε τον άντρα της.
Ο άντρας της αυτοκτόνησε. Για οικονομικούς λόγους. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Τὰ δύο σενάρια…..
Ζοῦμε ἐν μέσῳ μίας ὑστερίας… Ἀπὸ παντοῦ φθάνουν μηνύματα πλήρους ἀποσυνθέσεως τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, τῶν ἀξιῶν, τῶν κοινωνικῶν δομῶν…
Ἐὰν σταθοῦμε ὡς ψύχραιμοι παρατηρητὲς νὰ χαζέψουμε ὅσα συμβαίνουν, τὸ πιθανότερον εἶναι νὰ καταλήξουμε σὲ κάποιον βυθό… Δὲν ἀντέχεται τόση θλίψις καὶ τόση κατρακύλα…
Ὅμως εἶναι ἔτσι;
Δύο λογικὰ ἐρωτήματα ἀνακύπτουν μετὰ ἀπὸ ὅλες τὶς προσεκτικὲς παρατηρήσεις: πᾶμε γιὰ πλήρη ἀφανισμό ἤ γιὰ ἀναδόμησι;
Ὑπὸ κατάστασιν διαζυγίου ἢ ὄχι;
Τὸ παρακάτω κείμενον-διάλογον, μᾶς τὸ στέλνει κάποιος ἀπὸ τὸ πλῆθος, ποὺ μετρᾶ μῆνες στὸν ἀγώνα κατὰ τοῦ καθεστῶτος τῆς κομματοκρατίας. Σέβομαι τὴν γνώμη του καὶ παρουσιάζω συχνὰ τὰ κείμενά του.
Ἴσως νὰ ἔχω πάρα πολλὰ ἐπιχείρηματα καὶ γιὰ τὸν Κώστα καὶ γιὰ τὸν κάθε Κώστα, ὡστε νὰ γίνῃ ἕνας διάλογος ἐπὶ ἄλλης βάσεως. Ὅμως δὲν νομίζω πὼς θὰ ἤμουν Συνέχεια
Λέτε νά εἶπε πάλι ἀλήθεια ὁ Γιωργάκης;
Ἐπειδή τό πανηγύρι τῶν «ἀγανακτισμένων» στό Σύνταγμα συνεχίζεται, σκέφτηκα νά ἐπανέλθω. Ἄς πᾶμε στήν πλατεία….Μόλις βγαίνουμε ἀπό τά σκαλάκια τοῦ μετρό, βλέπουμε ἐμπρός μας τούς σκηνίτες. Παρατηροῦμε ὅτι οἱ σκηνές ὅσο περνοῦν οἱ ἡμέρες γίνονται περισσότερες. Στίς πιό πολλές ἀπό αὐτές κοιμοῦνται λαθρομετανάστες (!) οἱ ὁποῖοι μή ἔχοντας πού νά πᾷν οἱ «καψεροί», κάνουν καί τίς ἀνάγκες τους, ἐκεῖ! Ἡ ὀσμή μόλις πλησιάσει κάποιος εἶναι χαρακτηριστική. Μοῦ εἶπε μιά κοπέλλα ὁτι εἶδε «μελαψό», «νά τά κάνη μπροστά στά μάτια της». Μήπως, τολμᾶ νά διαμαρτυρηθᾷ κάποιος; Θά τόν ποῦν ῥατσιστή. Συνέχεια
Ἡ σφαίρα πού σκότωσε τόν Γρηγορόπουλο
Λές καί δέν τό ξέραμε. Ὅλα στημένα ἦταν. Δέν ὑπερασπίζομαι τόν Κορκονέα ἀλλά τήν ἀλήθεια. Ἡ ὑπόθεσις δέν ἔχει διαλευκανθεῖ. Τά γεγονότα δέν ἔγιναν ἔτσι ὅπως μᾶς τά “ἐσέρβιραν” τά ΜΜΕ, οὔτε ἡ Ἑλληνική δικαιοσύνη εἶναι ἀδέκαστη. Ἤδη ἔχει διαρεύσει ὅτι ὁ Γρηγορόπουλος ἐσύρθη 40 μέτρα, τουλάχιστον, ἀπό τόν τόπο τοῦ ἐγκλήματος.Ἔπρεπε νά ὑπάρξη ἕνα τέτοιο γεγονός γιά νά προκληθῆ ὁ λαός νά ἐπαναστατήση. “ΑΥΘΟΡΜΗΤΩΣ”! Συνέχεια
