Ἀπό ποῦ μᾶς προέκυψε ἐτούτη ἡ λέξις;
Καί γιατί σήμερα ἀγνοοῦμε ἐν τελῶς τήν ῥίζα καί τήν πηγή της;
Ὁ ὑπηρέτης, ὑπὸ τὸν ἐρέτη, εἶναι μία λέξις παναρχαία Ἑλληνική, ποὺ δηλώνει τὴν βοηθητικὴ καὶ ὑποστηρικτικὴ ἐργασία τοῦ ὑπηρέτου πρὸς τὸν ἐρέτη.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γλῶσσα
Τὸ χρονικὸν τῆς καταστροφῆς τῆς γλώσσης μας!
Τὸ παρακάτω κείμενον εἶναι ἀπάνησις στὸν σχολιασμὸ κάποιου sarant (εἶναι ὁ γνωστός Σαραντόπουλος) τοῦ φίλου τοῦ ἱστολογίου μας Θεοφίλου. Ἡ παραποίησις τοῦ Ὁμήρου ἀπὸ τὸ National geographic!
Δὲν ἔχω νὰ πῶ πολλά! Σὲ συνδυασμὸ μὲ τὰ πρόσφατα γεγονότα, τὴν «γραμματικὴ» τῆς Ε’ κι Στ Δημοτικοῦ, τὶς ὁμαδικὲς ἀντιδράσεις τῶν γλωσσολόγων, καθῶς ἐπίσης καὶ τὴν παράνοια, ποὺ βασίζεται κυρίως στὴν ἄγνοια, στὴν ἡμιμάθεια καὶ στὸν ὠχαδελφισμό, αὐτὸ εἶναι ἕνα «κερασάκι» στὴν τούρτα.
Δυστυχῶς, ἀπὸ τὴν πολιτεία δὲν θὰ εὕρουμε συμπαράστασιν. Μόνοι μας πρέπει νὰ ἀντιδράσουμε.
Εἶτε μὲ ἀναφορές, εἶτε μὲ καταγγελίες σὲ δημοσίους χώρους λόγου, (ἱστολόγια, ἐφημερίδες, τηλεοπτικὰ δίκτυα) εἶτε μὲ πιὸ Συνέχεια
Ἀφῆστε μας νά μάθουμε Ἑλληνικά
Ἐδῶ προσπαθοῦμε νά καταργήσουμε τά Ἑλληνικά ἐντός τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικρατείας…….Θά σκεφτόμαστε τά παιδιά τῶν Ἑλλήνων πού μετανάστευσαν στήν Γερμανία;
Ἀκόμα καί στήν Ἑλλάδα, οἱ σημερινοί νέοι, Ἑλληνική Γλῶσσα καί Ἑλληνική Ἱστορία διδάσκονται ἀπό τούς Συνέχεια
Τὸ σημεῖον σταθμὸς στὴν ζωὴ τοῦ Μπαμπινιώτου.
Ἐγὼ δὲν ξέρω νὰ ὑπάρχει παρὰ μία γλῶσσα,
ἡ ἐνιαία γλῶσσα, ἡ Ἑλληνική, ὅπως ἐξελίχθηκε ἀπὸ
τὴν Ἀρχαία ποὺ ἔφτασε νὰ εἶναι
τὸ μεγάλο καμάρι μας καὶ τὸ μεγάλο μας στήριγμα.
Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τοῦ παλαιοῦ συστήματος, ἐναντίον τοῦ μονοτονικοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς διδασκαλίας τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν. Συνέχεια
Ἡ γλῶσσα μας.
Ἐξ ἀφορμῆς τῶν περί τήν ΝΕΑ γραμματική τῆς Ε΄-ΣΤ΄ Δημοτικοῦ τῶν 140 γλωσσολόγων
Μέ τήν λέξη (ἐκ τοῦ λέγω, ἔλεγον, λέξω καί ἐρῶ, ἔλεξα κ.λ.π., ἤτοι τό ὑγρό γράμμα-λ+εγω) γλῶσσα ἐννοοῦμε καί τό (ὑλικό) ὄργανό μας, πού κυρίως συμβάλλει, πέραν τῆς λειτουργίας μασήσεως καί καταπόσεως στερεῶν καί ὑγρῶν τροφῶν, καί στήν ἄρθρωση καί ἐκφορά (γραμμάτων-λέξεων) τοῦ λόγου μας (λείχω ἐνεργ. = γλείφω, ἀποθ. Λιχμάομαι -> λιχουδιά, λιγούρης, Λατιν. Lingo, γαλ. Langue = γλῶσσα), ἀλλά καί τό σύστημα φωνητικῶν συμβόλων διά τῶν ὁποίων ὁ ἄνθρωπος Συνέχεια